31/01/2024
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ (EN below)
Αιμιλία Γερουλάνου (1934 – 2024)
Με βαθιά θλίψη και αγάπη, η Διοικητική Επιτροπή και το προσωπικό του Μουσείου Μπενάκη αποχαιρετούν την Αιμιλία Γερουλάνου. Η παρουσία της στο Μουσείο υπήρξε καθοριστική για όλους.
Κόρη του Παύλου και της Ειρήνης Καλλιγά και εγγονή του ιδρυτή του Μουσείου, Αντώνη Μπενάκη, αρχαιολόγος η ίδια, αποτέλεσε πάντα μια δυναμική και πρωτοποριακή προσωπικότητα σε όλη της τη ζωή. Συνεργάστηκε αρχικά με τον Μανόλη Χατζηδάκη στη μεγάλη Βυζαντινή έκθεση στο Ζάππειο το 1964 και αργότερα, όταν η χούντα των συνταγματαρχών την απέλυσε από το Βυζαντινό Μουσείο, ξεκίνησε να εργάζεται εθελοντικά στο Μουσείο Μπενάκη. Ήταν πάντα ανοικτή στους ανθρώπους και στις ιδέες τους, πάντα ευαίσθητη και πρόθυμη για κοινωνική προσφορά.
Είχε την διορατικότητα να ξεκινήσει τη δημιουργία του Φωτογραφικού Αρχείου του Μουσείου, πρώτου στην Ελλάδα, αρχικά ως μια συλλογή φωτογραφιών από μνημεία και αντικείμενα βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης και αργότερα ως ένα οργανωμένο αρχείο με διευρυμένη θεματική που κάλυπτε την ιστορία και τον πολιτισμό της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας.
Το 1979 πρωτοστάτησε στη συγκρότηση ενός ακόμα τμήματος του Μουσείου, των Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, του πρώτου τμήματος εκπαίδευσης σε ελληνικό μουσείο.
Και τα δύο αυτά πρωτοποριακά βήματα συντέλεσαν στη διαμόρφωση του πολυσυλλεκτικού χαρακτήρα του Μουσείου Μπενάκη.
Καρπός της προσωπικής ενασχόλησής της με το χρυσό κόσμημα ήταν το βιβλίο της «Διάτρητα» (1999).
Η προσφορά της στο Ίδρυμα συνεχίστηκε από τις θέσεις του μέλους της Διοικητικής Επιτροπής (2000–2005) και της Προέδρου (2005–2018), κατά τη διάρκεια μίας από τις δυσκολότερες συγκυρίες για τους πολιτιστικούς θεσμούς. Η αστείρευτη αισιοδοξία, η ειλικρίνεια, το χιούμορ και πάνω απ' όλα η ακλόνητη πίστη της στους ανθρώπους και στο Μουσείο, αποτέλεσαν την ανεκτίμητη συνεκτική ύλη της δημιουργικής οικογένειας του Μουσείου Μπενάκη. Η ενεργός και μακροχρόνια δράση της όχι μόνο στο Μουσείο Μπενάκη αλλά και στο Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού και τον Δήμο Αθηναίων άφησαν βαθύ και θετικό αποτύπωμα στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή της Ελλάδας, αποτύπωμα που όλοι όσοι την γνώρισαν και εργάστηκαν μαζί της αναμετρούν με σεβασμό και αγάπη.
Η ζεστή αγκαλιά της θα μας λείψει πολύ.
© Φωτ. Τάκης Διαμαντόπουλος
--------------------------------------
ANNOUNCEMENT
Aimilia Yeroulanou (1934 – 2024)
It is with great sorrow and feelings of love that the Board of Trustees and staff of the Benaki Museum bid farewell to Aimilia Yeroulanou. Her presence in the Museum was formative for all.
The daughter of Pavlos and Irene Kalligas and granddaughter of the Museum’s founder, Antonis Benakis, Aimilia Yeroulanou, an archaeologist, remained dynamic and progressive throughout her life. After university, she joined Manolis Chatzidakis for the great Byzantine art exhibition at Athens in 1964; later on, when the junta of the colonels terminated her employment at the Byzantine Museum, she started working as a volunteer at the Benaki Museum. She was always open to people and new ideas, responsive and willing to offer to society. She proved her foresight when she oversaw the operation of the Benaki Museum Photographic Archives, the first photographic archive in Greece; conceived as a collection of photographs of Byzantine and Post-Byzantine monuments, they evolved into an organised archive covering the entire history and culture of modern and contemporary Greece.
In 1979, Aimilia Yeroulanou took the initiative to create one more department within the Museum, dedicated to educational programmes. It was the first such department in any Greek museum.
Both these groundbreaking steps contributed to shaping the eclectic character of the Benaki.
Her book ‘Diatrira’ (1999) was the result of her personal research into gold jewellery.
She continued to support the Foundation as a member of its Board of Trustees (2000–2005) and later as Chairman (2005–2018) at one of the most challenging times for cultural institutions in Greece. Her boundless optimism, sincerity, sense of humour and, above all, her unwavering trust in people and the Museum proved to be the invaluable connecting tissue that pulled together the Benaki creative family. Her active and longstanding engagement not only with the Benaki Museum but also with the Greek Guiding Association and the Municipality of Athens left a deep and positive imprint on the social and cultural life of Greece, an imprint that all those who had met and worked with her recall with respect and affection.
Her warm embrace will be greatly missed.
© Photo by Takis Diamantopoulos
