29/09/2019
"ရပါတယ္''
ခုေတလာ...
ေဆာက္လက္စ အေဆာက္အဦးေတြ ၿပိဳက်တာ၊
ျငမ္းၿပိဳက်တာ၊ ၾကမ္းခင္းကြၽံတာ၊
အေဆာက္အဦးနိမ့္က်သြားတာ၊
အေဆာက္အဦးေဟာင္း ဝရံတာျပဳတ္က်တာ၊
စသျဖင့္ ဟိုကဒီက ၾကားၾကားေနရတယ္။
အ့ဲဒီအေၾကာင္းအရာေတြရဲ႕ အဓိကတရားခံက
'ရပါတယ္' ဆိုတ့ဲ စကားဗ်။
မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ ဟိုတယ္ေဆာက္ေနလို႔
သြားလည္ျဖစ္တယ္။
အင္ဂ်င္နီယာ မပါဘူး၊ သူကိုယ္တိုင္
စိတ္ကူးတည့္သလို စီစဉ္ၫြန္ၾကားၿပီး
ေဆာက္ေနတာ။
သူ႔ေမးၾကည့္တယ္.. ...
"အင္ဂ်င္နီယာ မငွားဘူးလား''
ဆိုေတာ့ သူက ေျဖတယ္ေလ...
"ရပါတယ္ဗ်၊ ၄ ထပ္ေလာက္ေတာ့
ဘယ္ပန္းရံဆရာနဲ႔ေဆာက္ေဆာက္ ရပါတယ္''... တ့ဲ။
အကိုလိုခင္ရတ့ဲ အင္ဂ်င္နီယာႀကီးရဲ႕
site ထဲ ေရာက္ျဖစ္တယ္။
ေဆာက္လက္စတိုက္ရဲ႕ တိုင္ေတြ၊
ယက္မေတြကို ၾကည့္ရတာ အားမရဘူး။
ဒါနဲ႔ သူ႔ကို ေမးမိတယ္... ...
"အကို... structure design ဘယ္သူ လုပ္တာလဲ''
"ဘယ္သူမွ မလုပ္ဘူး ညီ၊ ၆ ထပ္ေလာက္ကေတာ့
ကိုယ့္ အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔
ေဆာက္လို႔ ရပါတယ္ကြ''... တ့ဲ။
ကန္ထ႐ိုက္ေတာ္မင္းတစ္ေယာက္နဲ႔က
ငယ္သူငယ္ခ်င္း။
သူ႔ေဆာက္လက္စ အေဆာက္အဦးေတြစီ
ခဏခဏ ေရာက္ျဖစ္တယ္။
အျမင္မေတာ္တာေတြ႔ေတာ့ ေျပာျဖစ္တာေပါ့...
"ဟေကာင္ တိုင္ေတြက ေသးလွခ်ည္လား''
"ရပါတယ္ကြ''
"သံေခ်ာင္းလံုးက မနည္းလြန္းဘူးလား''
"ရပါတယ္ကြ''
"Footing ထုက ပါးတယ္ မထင္ဘူးလား''
"ရပါတယ္ကြ''
"ကြန္ကရစ္ ဂရိတ္ ၃၀ ေလာက္နဲ႔ ေလာင္းပါ့လား''
"ရပါတယ္ကြ၊ ၂၅ နဲ႔လည္း''
ရပါတယ္
ရပါတယ္
ရပါတယ္
ဘာကို ရၾကတာလဲ?
ဘာေၾကာင့္ ရၾကတာလဲ?
အေဆာက္အဦးေတြ ေဆာက္ေနဆဲ ၿပိဳက်တာ၊
ေဆာက္ၿပီးမွ ၿပိဳက်တာေတြမွာ
အေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရိွတာေပါ့။
အဓိကကေတာ့...
- Design တြက္ခ်က္မႈ မွားယြင္းတာ
- တည္ေဆာက္မႈ မွားယြင္းတာ
- အသံုးျပဳပစၥည္း အရည္အေသြး မမီွတာ
- အင္ဂ်င္နီယာ၊ ႀကီးၾကပ္သူ၊
လုပ္သားမ်ား မကြၽမ္းက်င္တာ
- သိသိနဲ႔ ခိုတာ ခိုးတာ
- ကြၽမ္းက်င္သူမဟုတ္ဘဲ
ကိုယ္တိုင္တည္ေဆာက္တာ
- သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ႏွင့္ အျခား
အ့ဲဒီထဲက အေၾကာင္းတစ္ခုေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊
တစ္ခုထက္ ပိုတ့ဲ
အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ၿပိဳက်ပ်က္က်မွာပါပဲ။
ၾကာၿပီ...
ေတာင္ကိုရီးယားမွာ ကုန္တိုက္ႀကီးတစ္ခု ၿပိဳက်
တယ္။
လူေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ ေသတယ္။
အေၾကာင္းရင္း စစ္လိုက္ေတာ့...
သူေဌးက လူမဆန္တာ။
မူလတြက္ခ်က္မႈမွာ မပါတ့ဲ ထပ္တိုးတင္တယ္။
မူလတြက္ခ်က္မႈမွာ မပါတ့ဲ
အဲကြန္းခ်ီလာေတြ အမိုးျပင္ေပၚ ထပ္တင္တယ္၊
သူ႔အလိုက် လိုက္လုပ္မေပးတ့ဲ
အင္ဂ်င္နီယာကို အလုပ္ျဖဳတ္ၿပီး
သူ႔စကားနားေထာင္တ့ဲ အင္ဂ်င္နီယာအသစ္
ထပ္ေခၚတယ္။
ခြင့္ျပဳမိန္႔ရေအာင္ အာဏာပိုင္ကို ေငြေပးတယ္။
ၿပိဳက်တယ္
လူေတြေသတယ္
သူအေရးယူခံရေတာ့ ျပစ္ဒဏ္နည္းနည္းေလး။
ေတာင္ကိုရီးယားကလည္း အ့ဲအခ်ိန္က
ေငြရိွရင္ အာဏာပိုင္ကို ေမ်ာက္က
ကခိုင္းလို႔ ရတ့ဲ ေခတ္။
ဒါမ်ိဳး က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ဘဝမွာ ၾကံဳဖူးတယ္။
မီးေလာင္သြားတ့ဲ ရတနာပံုေစ်းႀကီးေပါ့။
အဲဒီမွာ... ကုမၸဏီတစ္ခုက
မူလတြက္ခ်က္မထားတ့ဲ အဲကြန္းခ်ီလာေတြကို
အမိုးေပၚတင္တယ္။
(အမိုးျပင္ roof slab ေပၚမွာ
ဝန္႐ွင္ကို 20psf ပဲ အမ်ားအားျဖင့္
တြက္ခ်က္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက တစ္ေပပတ္လည္
မွာ ေပါင္ခ်ိန္ ၂၀ ပဲ ထမ္းႏိုင္မွာပါ၊
ခ်ီလာေတြဟာ တန္ခ်ိန္နဲ႔ခ်ီၿပီး ရိွပါတယ္၊
ၿပီးေတာ့ ခ်ီလာ အလံုးေပါင္း ဆယ္ဂဏန္းရိွပါတယ္)
ဒါကို
က်ေနာ္နဲ႔ တျခား အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္
သြားစစ္တယ္။
အမိုးslab မွာ အက္ေၾကာင္းေတြ ေပၚလာတယ္။
အထက္က အႀကီးအကဲကို သတင္းပို႔တယ္...
"ခ်ီလာေတြ အကုန္ျပန္ခ်မွ ရမယ္ ဆရာ''
ျပန္မခ်ပါဘူး။
ဆက္တင္ပါတယ္။
အထက္က ဆရာက တစ္ခြန္းပဲေျပာတယ္...
"ရပါတယ္ကြ၊ တင္ပေစ၊ ငါ ခြင့္ျပဳတယ္''... တ့ဲ။
သူနဲ႔ ကုမၼဏီၾကားက ဆက္ဆံေရးက
ဘာလဲ က်ေနာ္မသိပါဘူး။
မၾကာခင္မွာ ေအာက္က အာစီယကၼေတြ
အက္လာပါတယ္။
အေျခအေန ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္။
အထက္အရာရိွကို အေၾကာင္းၾကားေတာ့...
'ေအာက္က H section column
ေတြနဲ႔ လိုက္ေထာက္လိုက္''
ေဆးမီးတိုေပါ့
ကုေတာ့ ကုေပးလိုက္ခ့ဲရတယ္။
မၾကာခင္ အ့ဲအေဆာက္အဦးႀကီး
မီးေလာင္သြားတယ္။
မီးမေလာင္ရင္လည္း တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ၿပိဳက်မွာပါ။
မီးေလာင္ေတာ့ ပစၥည္းေတြပဲ ဆံုး႐ႈံးတာ
ၿပိဳက်ရင္ လူေထာင္ခ်ီၿပီး ေသမယ္။
မေျပာေကာင္းေပမယ့္ မီးေလာင္သြားတာေတာင္
ခပ္ေကာင္းေကာင္းရယ္။
ခုနက အရာရိွလည္း ေလာကမွာ မရိွေတာ့ပါဘူး။
က်ေနာ္ဒီဇိုင္းတြက္ၿပီး ေဆာက္ေပးခ့ဲတ့ဲ
အေဆာက္အဦး တစ္လံုးရိွတယ္။
အလုပ္ရံုအေနနဲ႔ သံုးခ်င္သံုးမယ္... ဆိုလို႔ ပံုမွန္လူေနအိမ္မွာ ဝန္႐ွင္ကို 40psf ထားေပမယ့္ သူ႔အေဆာက္အဦးကိုေတာ့ 120psf ထားၿပီး ဒီဇိုင္းလုပ္ခ့ဲတယ္။
ၿပီးခါနီး စကားစပ္မိလို အိမ္႐ွင္နဲ႔ေျပာေတာ့...
"ဂ်ံဳအိတ္ေတြ ထားမယ္''... တ့ဲ။
ဟမ္... လန္႔တာေပါ့။
"ဂ်ံဳအိတ္က ဘယ္ေလာက္ေလးတာလဲ၊
ဘယ္အရြယ္လဲ၊ ဘယ္ႏွအိတ္ ထားမွာလဲ''
လို႔ အေမာတေကာ ေမးရတယ္။
သူက လိုက္ျပလို႔ ဂ်ံဳအိတ္ၾကည့္ေတာ့...
40kg ေလးတယ္
1.5'x2.5' ေလာက္ အရြယ္ရိွတယ္
ဆယ္လံုးေလာက္ ထပ္တင္မယ္တ့ဲ
မရပါဘူး အကိုရယ္
Slab ကြၽံက်မွာပါ
၃ အိတ္ အလြန္ဆံုးထပ္ပါ...လို႔ ေျပာတာကို
ေစ်းဆစ္လို႔ ၄ အိတ္ထပ္ခြင့္ ျပဳခ့ဲတယ္။
ေျပာမယ့္သာ ေျပာတာပါ
ကိုယ့္ကြယ္ရာက် သူတို႔ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ၾကမွာပါ။
ၿပိဳက်မွ ၿပိဳၿပီပဲ ေျပာမွာ။
1986 ကထင္တယ္
စကၤာပူမွာ ဘဏ္တစ္ခု ၿပိဳက်တယ္။
၆ ထပ္အေဆာက္အဦး
လူ ၃၀ ေက်ာ္ ေသတယ္။
အေၾကာင္းရင္းက...
Structural design တြက္သူ မွားတာလို႔ ဆိုတယ္။
အေဆာက္အဦးမွာ ပါဝင္တဲ့ member ေတြရဲ႕
အေလးဝန္ကို ထည့္တြက္ဖို႔
ေမ့က်န္ခ့ဲလိုလို႔ ဆိုပါတယ္၊
မူလက ေဟာ္တယ္လုပ္ထားရာကေန
ဘဏ္အျဖစ္ ေျပာင္းလိုက္တ့ဲအခါ
ဝန္႐ွင္အေလးခ်ိန္က ပိုမ်ားလာတယ္။
ဘဏ္ဆိုေတာ့... မီးခံေသတၱာႀကီးေတြ၊
စာအုပ္စာတမ္းထားတ့ဲ စင္ေတြ၊
လူအေလးခ်ိန္ေတြဟာ အဆမ်ားစြာ တိုးလာတယ္။
နဂိုကမွ own weight ကို
ထည့္မတြက္ထားရတ့ဲျကားထဲ
live load (ဝန္႐ွင္) ေတြ ထပ္တိုးလာေတာ့ ၿပိဳၿပီေပါ့။
အ့ဲဒါျဖစ္ၿပီးတ့ဲေနာက္ေတာ့...
စကၤာပူအစိုးရဟာ အေဆာက္အဦးမေဆာက္ခင္ design လုပ္ကတည္းက နင္းကန္ စစ္ေတာ့တာပဲ။
Consultant က စစ္တယ္
Accredit checker က ထပ္စစ္တယ္။
BCA က ထပ္စစ္တယ္။
တကယ္ေဆာက္ေတာ့လည္း site ထဲမွာ
မ်က္လံုးေဒါက္ေထာက္ၿပီး လိုက္ၾကည့္တယ္။
ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း
သံုးသပ္ဆင္ျခင္ၾကည့္ရေအာင္။
က်ေနာ္တို႔ ျပည္ႀကီးမွာ...
ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းသံုး ပစၥည္းေတြ
အရည္အေသြး မမွီဘူး။
စစ္ေဆးေပးမယ့္သူ ႀကီးၾကပ္မယ့္သူ မရိွဘူး။
သံေခ်ာင္းလံုးဆို စက္မႈဇံုထဲတင္
အရည္ႀကိဳၿပီး နန္းဆြဲထားတာေတြ
ေစ်းကြက္မွာ ေရာင္းေနတာ။
ဝယ္သံုးတ့ဲသူလည္း ရိွေနတာကိုး။
အႏၱရာယ္ အရမ္းမ်ားတယ္။
အာစီအေဆာက္အဦးေတြမွာ
ကြန္ကရစ္နဲ႔ သံေခ်ာင္းလံုးနဲ႔က အသက္၊
ကြန္ကရစ္ပိုင္းက စိတ္ခ်ရတယ္ထား
သံေခ်ာင္းလံုးက အရည္အေသြး
မမွီတာေတြ သံုးရင္ ၿပိဳက်ပါမယ္။
ခုမၿပိဳ ေနာင္ၿပိဳမွာပါ။
သံုးေလးထပ္ပဲဆိုၿပီး ေပါ့လို႔ မရပါဘူး။
ကြၽးမ္းက်င္သူနဲ႔ ေဆာက္ၾကပါ
ကိုယ္နားမလည္တ့ဲကိစၥမွာ
တတ္ေယာင္ကား မလုပ္ၾကပါနဲ႔။
ပညာရပ္တစ္ခုဟာ အ့ဲေလာက္လြယ္ေနရင္
ေက်ာင္းေတြတက္ၿပီး ၁၅ႏွစ္ အႏွစ္၂၀ ေလာက္
ဘာလို႔ စာေတြသင္ေနမွာလဲ။
ေနာက္တစ္ခုက...
Structural steel နဲ႔ ေဆာက္တ့ဲ
အေဆာက္အဦးေတြ။
အ့ဲေလာကမွာ တတ္ေယာင္ကားေတြ ပိုမ်ားပါတယ္၊
ဝရိန္ပံုးေလး တစ္လံုး နဲ႔ ျဖတ္ဘီးေလးတစ္ခုရိွရင္...
"က်ေနာ္က စတီးစထရာခ်ာ လုပ္တတ္တယ္ဗ်''
လို႔ ေအာ္ေနသူေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႔ရပါတယ္။
သူတို႔ေျပာတ့ဲ steel structure က ပိုခက္ပါတယ္၊
ပိုသတိထားရပါတယ္၊
အာစီအေဆာက္အဦးနဲ႔ မတူတ့ဲ ျပသနာေတြ
အမ်ားႀကီး ရိွပါတယ္။ (ေျပာရင္ ႐ွည္မွာ)
ၾကည့္လိုက္ရင္ အလြန္လြယ္မေယာင္ပါပဲ။
တိုင္ေလးေထာင္ ယကၼေလးထိုး
နတ္ေလးၾကပ္
ဝရိန္ေလးေဆာ္
ၿပီးၿပီ
ဘာမွ စနစ္တက် တြက္ခ်က္ထားတာ၊
ဒီဇိုင္းလုပ္ထားတာ မရိွဘူးဆိုရင္...
တကယ္လည္း မိုးထဲေလထဲေရာက္ေတာ့
ေလာင္းေနတုန္း ၿပိဳက်တာတို႔၊ ေလာင္းၿပီးမွ
အက္လာတာတို႔၊ လႈပ္စိလႈပ္စိ ျဖစ္ေနတာတို႔
ၾကံဳလာေရာ။
အ့ဲခါက်မွ...
ျပန္ဖ်က္ေဆာက္မလား ေဆးမီးတိုနဲ႔ ကုမလား
ခက္ကုန္ေရာ။
ေနာက္ၿပီး...
အ့ဲဒီ structural steel ေတြကို
ေစ်းကြက္မွာ ဝယ္ရေနတာ
တ႐ုတ္ထုတ္ေတြက အမ်ားစု ျဖစ္ေနတယ္။
စံခ်ိန္စံၫႊန္း ဘယ္ေလာက္ထိ ျပည့္မီမလဲဆိုတာ
သံသယရိွမိတယ္။
အိမ္႐ွင္ေတြဘက္ကလည္း ခ်တယ္
ေလးထပ္ကို ႏွစ္ထပ္ ထပ္တက္တာတို႔၊
လူေနအိမ္ကို က်ဴ႐ွင္ခန္းလုပ္တာတို႔
ေစ်းဆိုင္ခန္းလုပ္မယ္ဆိုၿပီး ပြဲရံု
လုပ္ပစ္တာတို႔ကို မေၾကာက္မရြံ လုပ္ၾကတယ္။
(အဲလိုေျပာင္းလိုက္တ့ဲအတြက္
ဝန္႐ွင္ live load ေတြ ပိုလာတယ္)
ေဆာက္လက္စတိုက္ေပၚ
အုတ္သဲေက်ာက္ေတြ စုပံုတင္ထားတယ္။
သိပ္စိုးရိမ္စရာေကာင္းပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး...
မူလက တြက္ခ်က္မထားတ့ဲ ေရတိုင္ကီႀကီးလည္း တင္ထည့္လိုက္တာပဲ။
ေရအေလးခ်ိန္ကို ေပါ့ေသးေသးမွတ္ေနၾကတာ။
တခ်ိဳ႕မ်ား အိမ္အမိုးျပင္ roof slab ေပၚ
ဖုန္းတာဝါတိုင္ေတြ ဖမ္းတင္ထားတာ
ျမင္မေကာင္းဘူး။
ခြင့္ျပဳဝန္အားက 20psf
တင္ထားတာေတြတြက္ၾကည့္ေတာ့
တန္ခ်ိန္ ဆယ္ခ်ီေနတာ။
အခ်ိန္မေရြးၿပိဳက်ႏိုင္တာပါ။
သြားတားရင္လည္း 'ရပါတယ္' ေျပာမွာပဲ။
ကိုယ္ဒီဇိုင္းလုပ္ေပးထားတ့ဲ အိမ္႐ွင္က
အ့ဲလိုမ်ားလုပ္လာရင္ ည ည အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး။
က်ေနာ္ကေတာ့ စိုးရိမ္တတ္လို႔လား မသိဘူး...
အေဆာက္အဦးေဆာက္ရင္ ျဖစ္ျဖစ္၊
ဒီဇိုင္းလုပ္ရင္ ျဖစ္ျဖစ္ စိတ္တိုင္းက်မွ လုပ္ပါတယ္။
အေဆာက္အဦးရဲ့ ခိုင္ခန္႔မႈကို
ထိခိုက္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ပိုင္႐ွင္ကို အလိုမလိုက္ဘူး။
ဒီေတာ့...
က်ေနာ္က ဒီအလုပ္မွာ မႀကီးပြားႏိုင္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။
အိမ္ပိုင္႐ွင္ဆိုတာကလည္း မိန္းမနဲ့ အတူတူပဲ၊
အလိုလိုက္တ့ဲလူေနာက္ ပါသြားတာမ်ိဳး
ဒီေခတ္မွာက...
"ရပါတယ္''... ေျပာျပီး အလိုလိုက္တတ္တ့ဲ
လူေတြ အဆင္ေျပေနၾကတာ မဟုတ္လား
သန္၄ကို - ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္တယ္ အလိုမလိုက္ဘူး 😁😁
😁
Sayar Than Tun Oo
Crd
