13/02/2025
Vandaag moest ik een video-opname maken van mijn les, voor de opleiding tot docent NT2.
Zodat mijn docenten dit kunnen bekijken en beoordelen.
Maar ik kreeg al een beoordeling net na de les, van mijn cursisten.
Een koppel uit mijn klas kwam naar me toe en vertelde me dat één van hen al haar hele leven last heeft van sociale angstproblemen. In elke opleiding die ze al deed, had ze daardoor erg veel stress.
Maar hier, in deze klas, waar we amper 2 weken mee op weg zijn, voelde ze zich voor het eerst veilig. Ze zei dat ik zo'n open en veilige sfeer had neergezet, dat ze zich zelfs klaar voelde om stapjes uit haar comfortzone te zetten en te praten in de klas.
Ze noemde me 'an amazing teacher'.
Ik was natuurlijk gevleid door het compliment. En geraakt dat ze me dit absoluut in een mix van gebroken Engels, Russisch en Nederlands wilden vertellen.
Ik laat zeker nog steken vallen, als docent, als docent NT2 en als mens. Maar vandaag voelde ik me geslaagd.
Want ik vind dit het allerbelangrijkste.
Dat mensen zich veilig voelen.
Hoe kunnen ze anders tot leren komen?
Ik voel ook dat ik dit kan. Een veilige setting creëren. Een band opbouwen met de mensen in mijn klas.
En soms is het water te diep, en lukt het moeizaam. Want velen nemen trauma's mee naar school in hun rugzak.
Maar blijkbaar heb ik voor deze vrouw een verschil gemaakt. En dat doet me deugd.
It takes one to know one.
Het is natuurlijk niet voor niets dat ik zo hard inzet op een veilige groep.
Dat is het eerste waar ik zelf ook naar op zoek ga in een nieuwe groep. Ben ik hier veilig?
In mijn rugzakje zitten ondertussen door ervaring veel tools om dat voor elkaar te krijgen.
En die zet ik met liefde in, in mijn klassen en bij Verbindend Schrijven. Want ook daar geldt dit: je kan jezelf maar openen voor wat er in jou leeft, je creativiteit laten opborrelen en bereidheid voelen om te delen als je je veilig voelt.
Wat heb jij daarvoor nodig?