Tuinkruid

20/02/2026

Tuinkruid samengevat in 40 seconden via een promofilmpje van Dexxter (niet toevallig mijn boekhoudprogramma).

Als onderneemster in Gemeente Puurs-Sint-Amands wil ik een positieve bijdrage leveren aan mijn directe omgeving.

Specifiek als tuinvrouw resulteert dat in een bewuste keuze voor dagelijkse verplaatsingen met een Riese & Müller cargo fiets als trekpaard voor mijn CARLA CARGO trailer.
Daarin zit alles, maar dan ook álles wat een reguliere tuinaannemer nodig heeft voor tuinverzorging, o.a. handgereedschap van Polet Quality Products en accumachines van Cramer Benelux (EuroGarden) - ja hoor, ook die grasmaaier komt uit de trailer gerold 😉

Op die manier wil ik geur -en geluidshinder onderweg en bij mijn klanten tot een absoluut minimum beperken zonder in te boeten aan kwaliteit en service.

En die big smile? Die krijg je er veelvuldig en gratis bij! 💚

05/01/2026

BOOM

2026 wordt magisch. Ik voel het aan alles!
Ik wens jou ook dat gevoel en een stuk van de magie! ❤️

Het is een hele tijd niet zo geweest merk ik nu. Als zelfstandige in een eenmanszaak moet je aan het stuur blijven zitten. Maar als verdriet je zicht wazig maakt, dan moet je vertragen om nergens fataal tegen aan te knallen. En wanneer je het jaar nadien vertraagt om de wonden zo goed mogelijk en zonder al te veel littekens te laten helen, dan heeft dat gevolgen.

Vertragen op vertragen houdt het risico in om helemaal stil te vallen. Ik heb me om dat stilvallen schuldig gevoeld, slecht, onzeker en klein. Want ik ben Tuinkruid en omgekeerd. Wanneer het in essentie met mij niet goed gaat, dan ook niet met mijn onderneming. Daar is geen weg naast, hoe goed je het ook probeert te verbergen. En dat heeft bewust en onbewust gevolgen gehad, wat zich uitte in mijn lichaam en mijn zaak: klierkoorts, verlies van klanten, lusteloosheid, financiële gevolgen, vastgelopen rug en knie, minder aanvragen...

Ik heb pas tijdens mijn reis in Spanje vorige maand beseft hoe vast ik heb gezeten en nog zat. Ik had die complete stilte en afzondering nodig om mijn stem weer te horen. En als die had gezegd: Wendy, het is goed geweest met Tuinkruid, dan vond ik dat ok. Ik heb geen schrik om het roer om te gooien..

Maar ze neuriet een vrolijk deuntje, mijn lichaam voelt opnieuw die kriebeling en goesting. Mijn handen willen woelen en wroeten en mijn voeten willen aarden.

Ik ben Tuinkruid en Tuinkruid is mij. En ik voel me stilaan herboren en groei, dus Tuinkruid mag hetzelfde doen ♥️

Op de plaats waar ik twee jaar geleden kraakte, plant ik een nieuwe boom. En die boom wil ik zijn: wijzer en krachtiger met de jaren, diepgeworteld, geen angst om tijdig alle oude blaadjes en dood hout te laten vallen om steeds opnieuw weer te bloeien. En vooral te blijven wiegen in de wind, hoe hard die ook de kop opsteekt.

29/10/2025

29/10/2025

KRIEBELEN

Vandaag voelde ik het kriebelen.
Zo kriebelen dat ik niet kon wachten om thuis te zijn en aan mijn laptop te gaan zitten (stel je dat voor!). Dankbaar om de grote pot verse pompoensoep die ik gisteren maakte, zodat ik geen tijd ‘verlies’ met koken. Kriebelen waarbij je duizend dingen tegelijkertijd wil zeggen. Kriebelen waarbij je energieniveau door het dak gaat. Dat is het goeie kriebelen denk ik 😊

Vandaag een hele dag de traagste activiteit binnen mijn Tuinkruid activiteiten: wieden. Bij een nieuwe klant, dus grote opkuis en ik vond het een inspirerende plek. In de zin van: het is een plaats die mijn ecologische tuinvrouwhart doet bloeden. (Daar later meer over)

Terwijl wieden me op plaatsen die me bekend zijn een totaal zen-gevoel geeft, borrelden er nu allerlei gedachten op. Over hoe ik hier als ecologische onderneemster tegenover sta, welke dingen ik anders zou doen, welke weetjes ik daarbij bedenk,… niet vanuit een arrogantie of beter, maar vanuit een ander standpunt. En ineens voelde ik de nood om te delen. Om dit en andere dingen op te splitsen in kleine verhaaltjes. En zo weer actief te zijn op social media – een plan van al twee jaar, maar toen vanuit een gevoel van moeten. En nu, nu voor het eerst borrelt het!

Vroeger dacht ik: wie zit er nu op mij en mijn ideeën/visie te wachten? Ben ik (en mijn content) wel goed genoeg? Daar zo op die social media delen voelt ook een beetje als in je blootje staan. Het voelt heel kwetsbaar. Want ik wil delen vanuit mijn hart en het dagelijkse leven. Als onderneemster, maar ook als Wendy. Want ja, wij zijn gewoon één, er is maar 1 versie.
Door mijn hoofd flitste even: wat gaan de mensen denken? Misschien vertel ik iets wat niet juist is, waar jij een andere mening over hebt, wat jij anders zou doen of misschien weet jij er gewoon wel meer over. Om meteen te counteren: Prima! Laten we dan een koffie samen gaan drinken en het erover hebben. Want hoe mis ik soms het pingpongen in mijn solo-ondernemerschap.

Ik ben gezegend met een schrijftalent. Daar hebben verschillende mensen me al attent op gemaakt. Het is ook iets wat ik erg graag doe, maar te weinig ruimte voor laat. De eeuwige wens om een dagboek op te starten om later in terug te bladeren.

Misschien is dit dan al een goeie in between. Of misschien blijft het hierbij. En mijn ego voegde daar nog aan toe: en wat als het morgen niet meer kriebelt? Wat als je het niet kan volhouden en het opnieuw op zijn g*t valt?

Ik ga mezelf geen druk opleggen. Ik doe het niet voor iemand anders, maar misschien p*k je er wel iets van op. Vandaag kriebelt het en hard!
Dus voilà, gaan met die banaan!

Who is with me?

20/12/2024

Het is hier een tijdje stil geweest, maar daar was een goeie reden voor. Onderstaande reden namelijk.
Twee jaar lang heb ik een intensieve cursus gevolgd bij .opleidingen "Ecologische Tuin- en LandschapsInrichting" met die bende toppers op de foto.

In de afgelopen twee jaar hebben we heel wat kennis opgedaan over allerlei boeiende thema's vanuit ecologische insteek. En daarbij bezochten we de meest idyllische plaatsen. Wat een verrijking is het geweest: kennis opdoen van de meest gepassioneerde lesgevers, maar ook van de medestudenten.

Gelijklopend met de cursus werd er een zelfgekozen gebied getoetst aan de leerstof. Na opmaak van een adviesrapport en een succesvol gesprek met de beheerder, mag ik me nu officieel Ecologisch Adviseur noemen. Wat een eer en stiekem ook zo trots! Op mezelf en op mijn medestudenten.

En binnenkort wordt er dus heel erg gebroed op een plan om die kennis nog meer te concretiseren in

20/12/2024

Het is hier een tijdje stil geweest, maar daar was een goeie reden voor. Onderstaande reden namelijk.
Twee jaar lang heb ik een intensieve cursus gevolgd bij Inverde "Ecologische Tuin- en LandschapsInrichting" met die bende toppers op de foto.

In de afgelopen twee jaar hebben we heel wat kennis opgedaan over allerlei boeiende thema's vanuit ecologische insteek. En daarbij bezochten we de meest idyllische plaatsen. Wat een verrijking is het geweest: kennis opdoen van de meest gepassioneerde lesgevers, maar ook van de medestudenten.

Gelijklopend met de cursus werd er een zelfgekozen gebied getoetst aan de leerstof. Na opmaak van een adviesrapport en een succesvol gesprek met de beheerder, mag ik me nu officieel Ecologisch Adviseur noemen. Wat een eer en stiekem ook zo trots! Op mezelf en op mijn medestudenten.

En binnenkort wordt er dus heel erg gebroed op een plan om die kennis nog meer te concretiseren in Tuinkruid.

26/07/2023

Vandaag bij de dokter.
Er komt een ouder koppel binnen om op consultatie te gaan. Bij het terug naar buitengaan is meneer danig onder de indruk. "Amai, jij kan dat nogal!" En zij zegt: "Ik zei het nog tegen de dokter: een vrouw in de mannenwereld, chapeau!"
Hij vervolgt dat ik bij hun thuis ook wel es mag langskomen, maar zij hebben echt wel heel veel snoeiwerk te doen .
En net op het moment dat ik een zweem van trots voel, op dàt moment, zegt ze het... "Ja, dat is wel echt mannenwerk."

Euh 🤔

Waar hebben we het toch geleerd dat wanneer het werk veel en zwaar is, dit uitsluitend voor mannen zou zijn? En dat we dat dan nog als vrouw zeggen? Dat kon beter 😉

25/04/2023

Ondernemen in een eenmanszaak kan soms ook wat eenzaam aanvoelen. Je werkt elke dag alleen en uitgezonderd een praatje met de klant is er niet veel contact. Heel anders dan toen ik in dienstverband werkte dus.

Dat wil ook zeggen dat er vaak een gebrek is aan feedback en het soms gissen is hoe je als ondernemer en bedrijf wordt gepercipieerd. Want dat vind ik als ondernemer heel belangrijk: niet enkel wát ik doe en waar Tuinkruid voor staat, maar vooral ook de manier waarop.

Wanneer er dan zo een mailtje in je mailbox belandt van een nieuwe klant, dan is dat een echte opsteker! ♥️

08/03/2023

Herkenbaar voor velen die weersafhankelijk zijn en buiten werken. Een paar dagen (of zelfs nog maar een dag) slecht weer kan alles op z'n kop zetten.

Even de frustratie van me afschrijven om het wat luchtiger te maken. Want er valt nu eenmaal niets aan te doen.

Hoe frustrerend het ook is, het blijft mooi om naar te kijken 😍

25/12/2022

Fijne feestdagen en een b(l)oeiend 2023!!! 🌱🌸☘️

26/10/2022

Altijd een dubbel gevoel wanneer je naar huis rijdt van de laatste tuinverzorgingsbeurt bij een klant.

8 maanden lang wekelijks of tweewekelijks over de vloer, de seizoenen in de tuin opvolgen en zorgen dat ie er altijd op z'n mooist bij staat. Maken dat de klant niets anders moet doen dan genieten van de tuin. Babbels over ditjes en datjes, al dan niet bij een koffietje of iets fris. Fijn!

En hoewel ik stiekem uitkijk naar een beetje winterrust zijn deze momenten toch bijzonder. Wat zijn die maanden alweer voorbij gevlogen! In maart volgend jaar staan we er terug!

En wat een weertje vandaag om zo'n laatste rit te maken! 🚴☀️