17/07/2026
Τοπίο μνήμης, νερού και κίνησης
Με αφορμή τον Έπαινο που απέσπασε η πρότασή μας στον Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό για την Αναδημιουργία του Δημοτικού Πάρκου Γλυπτικής Μιχάλη Παυλίδη στη Γεροσκήπου, μοιραζόμαστε επιλεγμένες εικόνες από τη μελέτη μας.
Η πρόταση επαναπροσδιορίζει το πάρκο ως έναν σύγχρονο μεσογειακό δημόσιο κήπο — έναν τόπο σκιάς, περιπάτου, παιχνιδιού, συνάντησης και συλλογικής μνήμης. Η έννοια της Ιεροκηπίας — των Ιερών Κήπων — επανερμηνεύεται ως σύγχρονη δημόσια εμπειρία, συνδέοντας την ιστορική ταυτότητα της Γεροσκήπου με τη σημερινή καθημερινή ζωή της πόλης.
Κεντρική αρχή της σύνθεσης αποτελεί η αδιάλειπτη κίνηση: ένα δίκτυο ήπιων διαδρομών που συνδέει τις εισόδους, την πλατεία, το καφεστιατόριο, τους παιχνιδότοπους, το τοπίο μνήμης, τη διαδρομή γλυπτών και τον οικολογικό χώρο στάθμευσης. Η σύνδεση με την Πλατεία Γεροσκήπου και το ΚΕΝ προτείνεται ως ένα διακριτικό Αστικό Ίχνος, ενισχύοντας τη συνέχεια του πάρκου με την πόλη.
Η διαχείριση του νερού αποτελεί βασικό περιβαλλοντικό και βιωματικό στοιχείο της πρότασης. Σε ένα κυπριακό κλίμα με περιόδους ανομβρίας αλλά και έντονα επεισόδια βροχής, οι βιοτάφροι / bioswales λειτουργούν ως ρηχές φυτεμένες ζώνες που συλλέγουν, καθυστερούν, διηθούν και απορροφούν τα όμβρια ύδατα. Κατά τους ξηρούς μήνες παραμένουν φυτεμένες και οικολογικά ενεργές, ενώ μετά από έντονες βροχοπτώσεις ενεργοποιούνται προσωρινά ως τοπία νερού, κάνοντας ορατό τον κύκλο του νερού μέσα στο πάρκο. Το πεδίο μνήμης μεταβάλλεται εποχικά, συνδέοντας τη βροχή, τη φύτευση, τις αντανακλάσεις, τα γλυπτά και την ανθρώπινη παρουσία σε μια ήρεμη συλλογική εμπειρία.
Ο χώρος εκδηλώσεων διαμορφώνεται ως ευρύ, κυρίως επίπεδο και ευέλικτο πεδίο δημόσιας ζωής. Το υπερυψωμένο, υπό κλίση, καμπύλο όριο, σε συνδυασμό με το φυτεμένο πρανές πίσω του, λειτουργεί ως στοιχείο στάσης, οριοθέτησης, οπτικού φιλτραρίσματος και ήπιας ηχητικής προστασίας, δημιουργώντας έναν πιο προστατευμένο δημόσιο χώρο χωρίς να αποκόπτει την πλατεία από το υπόλοιπο πάρκο. Το dry deck fountain ενσωματώνεται στο δάπεδο ως στοιχείο δροσιάς, παιχνιδιού και μικροκλίματος, διατηρώντας παράλληλα την ευελιξία της πλατείας όταν δεν λειτουργεί.
Οι παιδότοποι σχεδιάζονται ως φυσικά τοπία εξερεύνησης, με σκίαση, φύτευση, ανάγλυφο και φυσικά / διαπερατά υλικά, απομακρυνόμενοι από την εικόνα της συμβατικής παιδικής χαράς με έντονες συνθετικές επιφάνειες. Η υλικότητα του πάρκου βασίζεται σε ήπιες, ανθεκτικές και χαμηλής συντήρησης επιλογές: σταθεροποιημένο χώμα, φυσικά αδρανή, πέτρα, ξύλο, γήινες αποχρώσεις και διαπερατά δάπεδα.
Το καφεστιατόριο προτείνεται ως ελαφριά, διαμπερής σκιαστική υποδομή, με διαφανείς όψεις και λεπτά κατακόρυφα στοιχεία, ενταγμένη στη φύτευση και στην καθημερινή ζωή του πάρκου.
Συνολικά, η πρόταση συγκροτεί έναν δημόσιο κήπο όπου η πόλη μπορεί να κινείται, να περπατά, να θυμάται, να παίζει, να συναντιέται και να αναπνέει.
Ομάδα μελέτης:
Χρύσω Ονησιφόρου / XO-A OFFICE
Χρίστος Προύσης
Έλενα Μιχάολα
English
Landscape of memory, water and movement
Following the Commendation received by our proposal in the Architectural Competition for the Redevelopment of the Michalis Pavlidis Sculpture Park in Geroskipou, we are sharing selected images from our study.
The proposal reimagines the park as a contemporary Mediterranean public garden — a place of shade, walking, play, gathering and collective memory. The notion of Ierokipia — the Sacred Gardens — is reinterpreted as a contemporary public experience, connecting the historic identity of Geroskipou with the everyday life of the city today.
The design is structured around continuous movement: a network of gentle paths connecting the entrances, civic plaza, café, play areas, memory field, sculpture route and ecological parking. The connection to Geroskipou Square and KEN is introduced as a subtle Urban Trace, strengthening the park’s relationship with the wider city.
Water management becomes both an environmental and experiential element of the proposal. In the climatic conditions of Cyprus, where long dry periods are often followed by intense rainfall events, the bioswales operate as shallow planted zones that collect, slow down, filter and absorb rainwater. During dry months, they remain planted and ecologically active; after heavy rainfall, they are temporarily activated as rainwater landscapes, making the water cycle visible within the park. The memory field changes seasonally, bringing together rain, planting, reflections, sculptures and human presence into a calm collective experience.
The events area is designed as a generous, mostly level and flexible civic field. A low raised curved edge, combined with a planted slope behind it, acts as seating, spatial definition, visual filtering and gentle acoustic protection, creating a more sheltered public space without disconnecting the plaza from the rest of the park. The dry deck fountain is integrated into the ground surface as an element of cooling, play and microclimate, while preserving the flexibility of the plaza when not in use.
Children’s play areas are conceived as natural landscapes of exploration, using shade, planting, landform and natural / permeable materials, moving away from the image of conventional playgrounds with strong synthetic surfaces. The materiality of the park is based on soft, durable and low-maintenance choices: stabilized earth, natural aggregates, stone, timber, earth-toned surfaces and permeable paving.
The café is proposed as a light, permeable shade structure, with transparent façades and slender vertical elements, integrated into the planting and everyday life of the park.
Overall, the proposal forms a public garden where the city can move, walk, remember, play, gather and breathe.
