22/03/2026
Σε ένα διεθνές περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από περιφερειακούς πολέμους, γεωπολιτικές εντάσεις και τον κίνδυνο γενικευμένης αστάθειας, η στήριξη του αγροτικού τομέα μετατρέπεται από οικονομική επιλογή σε μείζον ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Οι ένοπλες συγκρούσεις (Ουκρανία, Ιράν και πιθανόν μια γενικευμένη σύγκρουση) και οι κυρώσεις διαταράσσουν βίαια τις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού τροφίμων εκτοξεύοντας τις τιμές σε βασικά αγαθά, όπως τα σιτηρά, οι ζωοτροφές και τα λιπάσματα, και καθιστούν ευάλωτες όσες χώρες εξαρτώνται από εισαγωγές. Σε αυτό το πλαίσιο, ενας ισχυρος σχεδιασμος εγχώριας γεωργίας και κτηνοτροφίας λειτουργει ως αντιστάθμισμα κινδύνου: διασφαλίζει την επισιτιστική επάρκεια του πληθυσμού ανεξάρτητα από εξωτερικές κρίσεις, αποτρέπει κοινωνικές εντάσεις που θα μπορούσαν να πυροδοτηθούν από ελλείψεις ή ακρίβεια, και μειώνει τη γεωπολιτική εξάρτηση από ασταθείς ή εχθρικές περιοχές. Επιπλέον, συγκρατώντας πληθυσμό στην ύπαιθρο, συμβάλλει στη διατήρηση της εδαφικής κυριαρχίας και αποτρέπει την εγκατάλειψη περιοχών που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιηθούν περαιτέρω σε ένα ταραγμένο διεθνές περιβάλλον.
