14/11/2024
مردمانی بی لبخند
پشت کرده به آواز خوش امید
بی هیچ فریاد رسی
به هچلی درهم تنیده اسیر
و هر چه مانده
پشت در پشت
پلشتی
تلخی
و لحظه ها انگار زهر خندی
خشکیده بر حنجره ی چشم ها
که رهایی را راهی نمانده
جز آتشی
تا مطهر کند
این وسعت لاکردار را
که دیگر مترسک
با عربده های توخالیش
آزادی را نمی ترساند
