انجمن علمی نقاشی دانشگاه هنر

12/05/2015

.

08/09/2014

به کافه وارو سر بزنید
مخصوصا بچه های دانشگاه هنر
https://www.facebook.com/varocafe?ref=bookmarks

انقلاب روبروی دانشگاه تهران خیابان فخر رازی نبش نظری

28/07/2014

در ستایش جنگ

24/07/2014

Jean Baptiste Simeon Chardin

24/07/2014

فردا چه روزیه؟

24/07/2014

Morandi
self portrait

24/07/2014

Morandi

24/07/2014

morandi

14/07/2014

جنگ ايران و عراق را كه يادتان هست؟ (بيست، سي سال پيش بود!) حالا فرض كنيد:
" ارتش عراق بخش هاي زيادي از ایران را اشغال كرده . تمام قطعنامه های سازمان های جهانی، از جمله شورای امنیت این مناطق را اشغال شده معرفی می کنند و از دولت عراق می خواهند تا خاك ایران را پس بدهند. دولت عراق اما چند شهرک در این سرزمین های اشغالی برپا می کنند، خانه های زیبا و رایگان در اختیار عراقی ها قرار می دهد و صدها هزار عراقی را تشویق می کند تا در این مناطق و اطراف آبادان زندگی کنند. عراق با ساخت این شهرک ها و کشاندن مردم در این مناطق از آنها به عنوان سپر دفاعی استفاده می کند.
حکومت عراق مردم آبادان را از زمین، آسمان و دریا در محاصره نگه داشته . مردم در اینجا نه آب آشامیدنی سالم دارند، نه غذا به اندازه کافی. بر اساس آمارهای جهانی آبادان " فقیرترین منطقه جهان" است. 65 درصد مردم زیر خط فقر اند . هر چند سال یکبار هواپیماها و کشتی های جنگی عراقی، این شهر را زیر حملات گسترده خود قرار می دهند. مردم این شهر اکنون 20 سال است در انتظار صلح میان مقامات تهران و بغداد هستند. آنها از گرسنگی، فقر، نبود بهداشت می میرند. با دنیا ارتباطی ندارند، آموزشی وجود ندارد، حتی حق صادرات گل و یا صندل به دیگر مناطق جهان را ندارند. از طرف دیگر چون همه دنیا از ارتش عراق حمایت می کند، عراق نیازی به صلح نمی بیند و در عوض تلاش می کند تا شهرک های عراقی خود را پرجمعیت تر کند و حاکمیت خود را در این مناطق اشغالی محکمتر کند. هر گاه عده ای از شهروندان آبادان هم ناامید می شود و دست به سلاحی دست ساز می برند، ارتش عراق با مرگبار ترین و پیشرفته ترین سلاح ها، از هوا و زمین و دریا شهر را نابود می کند و می گوید که از امنیت شهرهایش دفاع می کند. شهروندان آبادان یا باید در "بزرگترین زندان جهان" و در انتظار صلح از گرسنگی و در ناامیدی . سکوت بمیرند یا باید مبارزه کنند و آن گاه زیر بمباران های گسترده بمیرند.
مقامات ایران 12 سال است اعلام کرده اند که اگر ارتش عراق از این سرزمین هایی که سازمان ملل هم اعلام کرده است اشغالی هستند بیرون برود، ایران همه نوع ارتباط با بغداد را آغاز خواهد کرد و حتی تضمین می دهد که شهرهای عراقی که ساخته شده اند در امنیت باقی بمانند. ایران همچنین گفته است نیروهای ارتش اش را هرگز به آبادان نخواهد فرستاد و نیروهای امریکایی و اروپایی که دوست و حامی ارتش عراق هستند، می توانند در آنجا مستقر شوند اما فقط عراق دست از اشغال بردارد. مقامات بغداد اما اکنون 12 سال است که "هیچ پاسخ رسمی " به این درخواست ایران نداده اند و همزمان دائم در رسانه های خود اعلام می کنند آماده صلح هستند اما شریکی برای صلح پیدا نمی کنند!
بر اثر ٤٦ سال اشغال آبادان، جمعیت این مناطق افزایش بسیار یافته . نرخ تراکم در این منطقه، چندین برابر نرخ تراکم در استان تهران - پرجمعیت ترین استان ایران - است و مساحت این منطقه یک پنجم کوچکترین استان ایران - البرز - است. نیروهای مقاومت ایرانی ساکن آبادان گاه به گاه موشک های دست سازی را به سمت بصره شلیک می کنند. 90 درصد این موشک ها به خاطر دست ساز بودن، در خود آبادان سقوط مي كنند . ایران از ترس آمریکا و اروپا ، تنها نظاره می کند و محکوم می کند و کاری از دستش بر نمی آید. ارتش عراق اما مبارزین آبادانی را که آنها را تروریست می خواند به پناه گرفتن در میان جمعیت و منطقه شهری محکوم می کند، حملات گسترده ای انجام می دهد، اما نمی گوید تراکم جمعیتی در این منطقه حتی از استان بغداد و تهران هم بیشتر است و طبیعی است از هر طرف که این "تروریست ها" مبارزه و مقاومت کنند، مردم در آن اطراف هستند.
رسانه های جهانی ، آبادانی ها را به خاطر دست زدن به مقاومت محکوم می کنند. تصویر آنها در رسانه ها همراه با فقر، بيسوادی، با کوچه های درهم ریخته و لباسهای نامرتب است و اینکه دائم شعار می دهند که روزی آبادان را آزاد می کنند. شعار می دهند که ارتش عراق اشغالگر است و باید برود. رسانه های جهان تاکید می کنند که موشک جواب موشک است و مبارزین آبادانی را مشتی تروریست پیکارجو می خوانند. در رسانه های جهانی نگرانی از وضعیت امنیت شهرک های عراقی موج می زند، کسانی که در خانه های شیک هستند و در مقابل خانه هایشان استخری کوچک دارند و با کودکانشان بازی می کنند. رسانه های جهان دائم با افسران ارتش عراق مصاحبه می کنند. همه قدرت های جهان اقدامات جنگ طلبانه آبادانی ها را محکوم می کنند. آنها را دعوت به صلح می کنند و صلح بیش از 20 سال است که یک سانتیمتر هم به جلو نمی رود"
* متن از "فرهمند عليپور" عزيز است

(حالا بجاي آبادان بنويسيد ، غزه . به جاي ايران ، فلسطين. بجاي عراق، اسرائیل )