16/06/2026
මකුළුදැල් බැඳුනු මාලිමාවේ බ්රෑන්ඩ් නිව් මොළ වලින් හොර රහසේ ජාතික පාරිසරික පනතට ගේන යල් පැන ගිය සංශෝධන!
ලංකාවේ හැම පුරවැසියටම බලපාන ජාතික පාරිසරික පනතට (NEA) මාලිමා ආණ්ඩුවෙන් සංශෝධනයක් යෝජනා කරලා පාර්ලිමේන්තුවට දාලත් ඉවරයි. හැබැයි කිසිම කෙනෙක් දන්නෙ නෑ. ඒ ගැන උනන්දු කිසිම කෙනෙක්ගෙන් අදහස් විමසලත් නෑ. අඩුමගානේ මාලිමා ආණ්ඩුව ගේන්න මහන්සි වුන පරිසරවේදීන්ගෙන්වත් අහලා නෑ.
සාමාන්යයෙන් මෙවැනි නීති සංශෝධනයක් ගෙනෙද්දී ඒ ගැන මහජන අදහස් විමසීම, විශේෂඥ උපදෙස් පැතීම වගේ දේවල් නවීන ලෝකයේ සම්මතයන්. හැබැයි කාටත් හොර රහසේ මේ ගෙනැල්ලා තියෙන සංශෝධන දිහා බැලුවම තේරෙන්නේ පරිසර අමාත්යාංශයේ ඇමතිලාගේ, නිලධාරීන්ගේ සහ මේව මෙහෙයවන උපදේශකයින්ගේ මකුළුදැල් බැඳුනු මොළ වල තරම තමයි. මේ සංශෝධන බොහොමයක් ලංකාවේ ජාතික පරිසර ප්රතිපත්තිය (NEP), 2022-2030 ජාතික පාරිසරික ක්රියාකාරී සැලැස්ම (NEAP 2030) විතරක් නෙමෙයි ජාත්යන්තර සම්මතයන් එක්කවත් සමෝධායනය වෙන්නේ නෑ. මේක නිකං "අවුරුදු 26කට පස්සේ අපි තමයි කොළේ" කියන්න ගෙනාපු බාල කොලිටියේ වැඩක්.
සංකල්පීය මට්ටමින් ගත්තොත් මේ සංශෝධන බහුතරය සමපාත වන්නේ යල්පැන ගිය End-of-pipe solutions (ප්රතිඵලයට පිරියම් යෙදීම) සංකල්පයට. එහෙමත් නැත්නම් ආර්ථික විද්යාත්මකව රේඛීය ආර්ථික මොඩලය (Linear Economic Model) ට, සහ කාර්මික යුගයක් වශයෙන් ගත්තොත් දෙවනි කාර්මික යුගය (Industry 2.0) එක්ක. හැබැයි දැන් ලෝකය ගමන් කරන්නේ පස්වෙනි කාර්මික යුගය (Industry 5.0) වෙත. (ඔව්! කාර්මික යුග 3ක් විතර පිටිපස්සෙන් තමයි ලංකාව තාම ඉන්නේ). ඒ යුගයට අවශ්ය චක්රීය ආර්ථික මොඩලයක් ඇතුලේ Source Reduction කියන මූලධර්මය ඔස්සේ පරිසර දූෂණය අවම කිරීම මගින් ධරණීය සංවර්ධයක් වෙත ලෝකය ලඟා කිරීම සඳහා වැඩපිළිවෙලක්. හැබැයි ලංකාවෙ වගකිවයුත්තෝ එයාලගේ මකුළුදැල් බැඳුනු මොළ වලින් තාම හිතන්නේ දඩ ගහලා, නඩු දාලා, යාන්ත්රිකව කසල එකතු කරලා අවසන් ප්රතිඵලය කළමනාකරණය ඔස්සේ පරිසරය රකින්න.
ඒ මදිවට ලෝක සම්මතයක් වුන නිශ්පාදකයාගේ විස්තීරණ වගකීම (Extended Producer Responsibility - EPR) කියන සංකල්පය උඩු යටිකුරු කරලා, විකෘති කරලා ඒකට පාරිභෝගිකයාවත් ආඳලා අලුත් සංශෝධනයට එකතු කරලා. කවුරු කළත් ඒක ලංකාවේ ව්යාපාරික මාෆියාකාරයින් එක්ක එකතු වෙලා ගහපු ගේමක් කියලා පැහැදිලියි. පාරිභෝගික භාණ්ඩයක lifecycle එකේ සියළුම පියවර වලදී පරිසර දූෂණය වැලැක්වීමේ වගකීම ඒ භාණ්ඩය නිශ්පාදනයා හෝ වෙළඳපොලට නිකුත් කරන්නා වෙත පවරන්න තමයි වෙන රටවල් වල ඔය EPR කියන සංකල්පය නීතිගත කරලා තියෙන්නේ. හැබැයි ලංකාවේ පරිසර අමාත්යාංශයේ ඔට්ටපාලුවෝ එකට උපදෙස් අරන් තියෙන්නේ ප්ලාස්ටික් පොලිතීන් නිශ්පාදකයින්ගෙන් (නි. ඇමති ඇන්ටන් අද ඒක ලැජ්ජා නැතුව පාර්ලිමේන්තුවේ දී කිව්වා). නිශ්පාදකයෝ දුන්න ලණුව කාලා දැන් ඒක පාරිභෝගිකයගේ ඇගෙත් ගහලා.
එකෙන් වෙන්නෙ මොකක්ද දන්නවද? බිස්කට් පැකට් එකක පොලිතීන් කවරයක් පරිසරයට විසි කරලා එමගින් පරිසර දූෂණයක් වෙනවා කියලා මධ්යම පරිසර අධිකාරිය (CEA) විසින් අදාල බිස්කට් නිශ්පාදකයාට නඩු දැම්මම නිශ්පාදකයට දැන් කියන්න පුළුවන් ඒක මගේ විතරක් නෙමෙයි ඒ බිස්කට් එක කාපු පාරිභෝගිකයාගෙත් වගකීම කියලා. ඇත්ත තමයි කතාව. ඊට පස්සේ ඒ බිස්කට් පැකට් එක පරිසරයට මුදා හැරපු පාරිභෝගිකයාවත් උසාවියට ගෙනැල්ලා දඬුවම් දෙන්න ඕන. හැබැයි දැන් කොහොමද ඒ අදාල පැකට් එක විසි කරපු මිනිහවම හොයන්නේ? ඒක කරන්න බෑ. ඉතින් නඩුව අර්බුදයකට යනවා. නිශ්පාදකයාට ලේසියෙන්ම නඩුවෙන් ගැලවෙන්න පුළුවන්. වෙන රටවල් වල පැකට් එක විසි කරපු කෙනාගෙන වැඩක් නෑ නිශ්පාදකයා ඒ වැඩේට වග කියන්න ඕන. නිශ්පාදකයාට ඒ වගකීම ඉෂ්ඨ කරන්න (තමන්ගේ නිශ්පාදන ආවරණ පරිසරයට මුදා නොහරින්න පාරිභෝගිකයා යොමු කරන උත්ප්රේරක) ක්රමවේද ගොඩක් තියනවා. හැබැයි ඒවට වියදම් වෙන නිසා ලාභය අඩු වෙනවා. ඊට වඩා ලේසියි පරිසර දූෂණය වැඩියෙන්ම කරන කපටි ව්යාපාරිකයෝ ටික එකතු වෙලා මොඩ පහේ ඇමතිගේ නහය විදලා පරිසර නීතිය වෙනස් කරන එක. ඒක තමයි මෙන්න මේ පහත වගන්තියේ වගකිවයුත්තන් අතරට පාරිභෝගිකයාවත් ඔබලා තියෙන්නේ.
"(2) The Minister may, by regulations establish a coordinated mechanism to track and implement Extended Producer Responsibility which requires the importer, manufacturer, vendor, handler 👉🏽and consumer of any goods or products👈🏽, to be responsible for the life cycle management of such goods or products, until the ultimate disposal in the form of recycling, reuse or by disposal or in any other form."
කැත වැඩේ කියන්නේ මේක වැරදියි, මේකෙන් පාරිභෝගිකයා ඉවත් කරන්න කියලා පරිසර ඇමතිට බලපෑම් කරපු මාලිමාව බලයට ගේන්න දර දිය ඇදපු පරිසරවේදීන්ගේ ඉල්ලීමවත් පයිසෙකට ගනන්ගෙන නෑ. අද පාර්ලිමේන්තුවේ නියෝජ්ය පරිසර ඇමති ඇන්ටන්ගේ ප්රකාශයෙන් ඒක පැහැදිලියි. අවසානයේ විපක්ෂ නායකට ඇවිටිලි කරලා තමන් ගෙනාව ආණ්ඩුවේ පරිසර ඇමතිගෙන් මීටින් එකක් ගන්න තරමට මේ රජය පරිසරවේදීන් කොන් කරලා. ඒ ගත්ත මීටිමේදිත් කියලා තියෙන්නේ "ඔයාලගේ යෝජනා පස්සේ සංශෝධන වලදී එකතු කරන්නම්. දැන් මුකුත් වෙනසක් කරන්න බෑ" කියලා. පරිසරවේදීන්ගේ උදව් වලට වැඩිය ව්යාපාරිකයින්ගේ කුට්ටිය ලොකු උනාම එහෙම තමයි.
මීට අමතරව මේ සංශෝධනයෙන් කරලා තියෙන තවත් දරුණු අපයෝජනයක් තමයි පනතේ නියාමන අධිකාරිය වන මධ්යම පරිසර අධිකාරිය දේශපාලනීකරණය කිරීම සහ ජනාධිපතිගේ සහ ඇමතිගේ බලතල වලට යටත් කිරීම. ඒක සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදියි. මොකද ලෝකයේ නවීන නියාමන ආයතන පුළුවන් තරම් ස්වාධීන විය යුතුයි. ඇමරිකාවේ Environment Protection Agency (EPA), මහා බ්රිතාන්යයේ Environment Agency, European Environment Agency (EEA), සහ ලබන මාසේ ඉඳලා ක්රියාත්මක වෙන ඕස්ට්රේලියාවේ National Environmental Protection Agency (NEPA) කියන නියාමන ආයතන සියල්ලම පාහේ ස්වාධීන ආයතන. ඒව දේශපාලකයින්ට ඇඟිලි ගැසීමට බැරි වෙන්න ව්යුහාත්මකව වෙනස් කරලා පිහිටුවලා තියෙන්නේ. ඒකට හේතුව තමයි එහෙම නොකලොත් මොන නීති තිබුණත් තමන්ගේ දේශපාලන හිතවතුන්ට, ව්යාපාරිකයින්ට, පාක්ෂිකයින්ට, ව්යාපෘති වලට නීතිය නමන්න හැකියාවක් පවතින නිසා.
ලංකාවේ මධ්යම පරිසර අධිකාරිය පිහිටුවීමේ අරමුණත් ඒකමයි. නැත්නම් පරිසර අමාත්යාංශයටම ඒක කරන්න තිබුණනේ. පරිසර නියාමනය ස්වාධීන කිරීම තමයි දියුණු මනසකින් හිතලා නවීනත්වයට පියනගලවා නම් කළයුතුව තිබුණේ. හැබැයි මෙයාලා යන්නේ ගල් යුගයට!
ඉතින් ගල් යුගයේ චින්තයක් තියෙන වර්තමාන පරිසර ඇමතිලයි, උපදේශකලයි, ඒ ගල් යුගයේ චින්තයට ගොට්ට අල්ලන ලංකාවේ පරිසරවේදීනුයි ඔක්කොම එකතු වෙලා ලංකාවේ ජාතික පාරිසරික පනත ක්රියාත්මක කරන නියාමන ආයතනය සම්පූර්ණයෙන්ම දේශපාලනීකරණය කිරීම උදෙසා මේ සංශෝධන ඉදිරිපත් කරලා.
“(1) The Authority shall consist of five members as follows:-
(a) one ex-officio member who shall be 👉🏽an Additional Secretary of the Ministry of the Minister👈🏽 assigned the subject of environment; and
(b) following four members 👉🏽appointed by the President in consultation with the Minister:👈🏽"
දැන් මේ සංශෝධනයෙන් නියාමන අධිකාරිය ස්වාධීන වෙනවද? පාලන අධිකාරියේ 5 දෙනාගෙන් 4 දෙනෙක් ජනාධිපති විසින් ඇමති එක්ක එකතු වෙලා පත් කරනවා. ඉතිරි එක්කෙනා අමාත්යාංශයේ අතිරේක ලේකම් කෙනෙක්. අපි දන්නවනේ ඔය අතිරේක ලේකම්ලා පත් කරගන්නේ ඇමතිගේ හෙංචයියෝ කියලා. ඉතින් අවසාන වශයෙන් මධ්යම පරිසර අධිකාරිය පාලනය කරන්නේ දේශපාලන අධිකාරියේ බළල් අත් විසින්ම තමයි. කලිනුත් දේශපාලන හෙංචයියෝ දාගත්තා ඇමතිලා... හැබැයි ඒව වෙනස් කරනවා කියාගෙන ආව මාලිමාවත් අධ්යක්ෂ ජනරාල් කරගෙන ඉන්නේ තමන්ගේ හෙංචයියෙක්. ඉස්සරහට සියළුම අධ්යක්ෂක තනතුරු වලට දේශපාලන හෙංචයියෝ දායි.
ඊට අමතරව, ලංකාවේ මෙතෙක් බලගන්වා නොතිබුණු මහා පරිමාණයේ වයාපෘති වලදී කරන්න අවශ්ය Strategic Environment Assessment (SEA) ක්රියාවලිය මේ සංශෝධන වලින් බලාත්මක කරලා තියෙනවා. හැබැයි වැඩක් නෑ... ඒකටත් යටින් වගන්තියක් දාලා "ජාතික ආරක්ෂාව" සහ "හදිස්සි අවස්ථා" වලදී මෙය අදාල නොවේ කියලා. නිකං හිතන්නකෝ ඉන්දියාවයි ලංකාවයි යා කරන පාලම හෝ තෙල් නලයක් එලීමේ ව්යාපෘතිය එනවා කියලා. ඒක විසින් රාමසේතුවේ Adams Bridge Marine National Park එක ඇතුලු පරිසර පද්ධති රාශියකට විශාල පාරිසරික බලපෑමක් වන නිසා SEA එකක් කරන්න වෙනවා කියලා, නමුත් ජනාධිපතිට පුළුවන් ඒක ජාතික ආරක්ෂාව හෝ හදිස්සි තත්වයක් කියලා නොකර ඉන්න (ඉන්ධන අර්බුධය වගේ දෙයක් යොදාගෙන).
ඉතින් මේවයින් වැඩක් වෙන්නේ නෑ. මේ සංශෝධන විසින් පරිසර නීති නියාමනය දේශපාලනයට යටත් කිරීමක් දරුණු විදියට කරලා. පරිසර නීතියේ මූලධර්මයක් වන "මහජන විශ්වාසය" (Public Trust) මේකෙන් කඩ කරලා.
මේ වගේ අටෝරාශියක් දේවල් කියන්න තියනවා. හැබැයි සංකල්පීය මට්ටමින් විතරක් නවීන ජාතික පාරිසරික පනතක් ගේන්න නම් මොනවද සංශෝධනය වෙන්න ඕන කියලා කතා කරමු.
ජාතික පාරිසරික පනතේ වපරිසයට වැටෙන, කාලාන්තරයක් තිස්සේ නොවිසඳුනු ලංකාවේ දැවෙන පරිසර ප්රශ්න මොනවද?
1. මධ්යම කඳුකරයේ පාරිසරික අසමතුලිතභාවය.
2. අලි - මිනිස් ගැටුම.
3. වාසභූමි ඛණ්ඩනය වීම (habitat fragmentation).
4. කසළ බැහැර කිරීම.
5. වායු දූෂණය.
6. ජල දූෂණය.
7. පාලනයෙන් තොර කෘෂිරසායන භාවිතය.
8. ඛනිජ සම්පත් මංකොල්ලය.
9. දේශපාලකයින්ගේ මැදිහත්වීමෙන් සිදුකෙරෙන පරිසර විනාශයන්.
ජාතික පාරිසරික පනත සංශෝධනය කරනවා නම් මගේ ප්රමුඛතා ලයිස්තුව මේක. මේ ගැටළු ප්රධාන තේමා කීපයකට ගන්න පුළුවන්.
1. භූමි කළමනාකරණය (Land use management)
2. දූෂක සහ විමෝචන පාලනය (Pollution & Emission Control)
3. ස්වාභාවික සම්පත් කළමණාකරණය (Natural Resources Management)
4. ස්වාධීන නියාමනය (Independent Regulation)
1. භූමි කළමනාකරණය (Land use management)
ලංකාවේ පාරිසරික ගැටළු බහුතරයකට හේතුව තමයි නිවැරදි විද්යාත්මක භූමි කළමණාකරණ සැලැස්මක් නොමැති වීම. මධ්යම කඳුකරයේ ජනාවාසකරණය සහ වගාභූමි ව්යාප්තිය, වියලි කලාපයේ අලි-මිනිස් ගැටුම, වගා සහ විවිධ සංවර්ධන කටයුතු සඳහා වනාන්තර හායනය නිසා වනසතුන්ගේ වාසභූමි ඛණ්ඩනය වීම වගේ දැවෙන ප්රශ්න සියල්ලකම මූලය මෙන්න මේ භූමි කළමණාකරණයේ තියෙන හිඩැස. ඉතින් ඒ හිඩැසෙන් යම් කොටසක් ජාතික පාරිසරික පනත සංශෝධනය කරලා පුරවන්න පුළුවන් කම තිබුණා. නාකොලගනේ නඩු තීන්දුවේ කියලා තියනවා වගේ මධ්යම පරිසර අධිකාරිය මේ විෂය සම්බන්ධයෙන් දක්වන නිද්රාශීලී පුතිපත්තිය වෙනස් කරන්න මේක හොඳම අවස්ථාවක්. විශේෂයෙන්ම මධ්යම කඳුකරය ආරක්ෂා කරන්න අධිකාරියක් පිහිටුවනවා කියලා ජනාධිපතිවරයා පාරම්බෑවට මේ තියන පනත සංශෝධනය කිරීම හරහා අමතර බරක් රජයට පටවගන්නේ නැතුවම මධ්යම කඳුකරයට නීතිමය ආරක්ෂාවක් දෙන්න පුළුවන්. ජාතික භෞතික සැලැස්මට උඩ පැන පැන තලපු මාලිමා පරිසරවේදීන් ඇත්තට වැඩේ කරන්න ගත්තම අනාගන්නවා කියන්නේ අන්න ඒ නිසයි. තමන්ගේ පටු චින්තනයට අහුවෙන පරාසය ඇතුලේ එහෙන් මෙහෙන් මොකක්හරි කරන එක නෙමෙයි වැදගත්. තිරසාර ඉලක්කයක් කරා යන භූමි කළමණාකරණයක් වෙනුවෙන් අඩිතාලම දාන්න ඕන.
2. දූෂක සහ විමෝචන පාලනය (Pollution & Emission Control)
නවීන ලෝකයේ රටවල් විසින් දූෂක සහ විමෝචන පාලනය සිදු කරන්නේ දඩ මුදල් වැඩි කරලා, නඩු දාලා, දඬුවම් වැඩි කරලා නෙමෙයි. දූෂක සහ විමෝචන උත්පාදනය වන මූලයට පිළියම් යෙදීම තමයි නවීන නියාමන යාන්ත්රණය (Source Reduction). ඉතින් ඒකට කරන්න ඕන කර්මාන්තකරුවන් රේඛීය ආර්ථික මොඩලයෙන් (linear economy) චක්රීය ආර්ථික මොඩලයකට (circular economy) තල්ලු කරන සංශෝධන ජාතික පාරිසරික පනතට ගේන එක. Industrial Symbiosis, Cleaner Production වගේ සංකල්ප හරහා දූෂක සහ විමෝචක උත්පාදනයේදීම පාලනය කරනවා වෙනුවට යල් පැන ගිය දඩ මුදල් ඉහළ දැමීම, නඩු දැමීම, දඬුවම් වැඩි කිරීම වගේ පවතින ගතානුගතික ක්රමය ඉදිරියට ගෙනියන සංශෝධන තමයි කරලා තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ එතනින් එහාට හිතන්න බැරි කම. ඉතින් තවත් කාලාන්තරයක් කර්මාන්ත පුර වලින් බැහැර කරන කසල ලඟපාත ඇලවල් වලට, ගංඟා වලට, වෙරළට සහ කලපු වලට වැටෙයි. අඩුම ගානේ මේ සංශෝධනයෙන් කළමණාකරණය කෙසේ වෙතත් බංකොලොත් වෙලා තියෙන ජල සහ වායු දූෂණ තත්වය මැනීමේ (Air Quality & Water Quality Measurement) ක්රියාවලිය ශක්තිමත් කරන යෝජනාවක් වත් නෑ. ජනවාරි පෙබරවාරි මාස වල ලංකාවට බලපාන ඉන්දියාවේ වායු දූෂණය අපිට පාලනය කරන්න බැරි උනත්, මධ්යම පරිසර අධිකාරියට පුළුවන් වෙන්න ඕන ඒක මැනලා දත්ත ටික එකතු කරන්නත්, transboundary air pollution සම්බන්ධ ජාත්යන්තර ආයතන දැනුවත් කරලා ඒ ගැන යම් බලපෑමක් කරන්නවත්.
3. ස්වාභාවික සම්පත් කළමණාකරණය (Natural Resources Management)
මේක ඉතා සංකීර්ණ සහ දීර්ඝ කතාවක්. කෙටියෙන්ම කියනවා නම් ලංකාවේ තියෙන වටිනා දුලභ ඛනිජ, සුලභ ඛනිජ දෙවර්ගයටම විශාල තර්ජනයක් තිබෙනවා සහ ඉදිරියේ දී එනවා. ලංකාව තවම පසුගාමී යුගයක සිටියත් මීළඟ කර්මාන්ත යුගයට අවශ්ය දුලභ ඛනිජ සඳහා දැවැන්ත ඉල්ලුමක් ලෝකයේ නිර්මාණය වෙලා තියෙනවා. Semiconductor technology සහ Next generarion battery technology සඳහා අවශ්ය ලෝකයේ දුලභ ඛනිජ (REE) අපේ පොළවේ සුලභයි. දැනටමත් ඉන්දියාව ලෝකයේ 3 වෙනි ආර්ථිකය බවට පත් වෙලා, ඒ දුලභ ඛනිජ අත්පත් කරගැනීමේ ජාතික සහ ජාත්යන්තර මට්ටමේ මෙහෙයුමක් දියත් කරලා (National Critical Mineral Mission - NCMM) තියෙන්නේ. ඒ මෙහෙයුම ලංකාවට අඩිය තිබ්බේ ගිය අවුරුද්දේ. අඩිය තියලා මාලිමාවේ නෝන්ජල් නායකයින්ගේ අත අඹරවලා පරිසර අමාත්යාංශය යටතේ මෙතෙක් කල් තිබුණු ලංකාවේ ඛනිජ සම්පත් නියාමන අධිකාරිය "නරියාට කුකුල් කොටුව බාරදුන්නා සේ" කර්මාන් අමාත්යාංශය යටතට පත් කළා. දැන් රට සංවර්ධනය කිරීමේ මුවාවෙන් අපිට තියෙන ඉතාම අල්ප ඛනිජ සම්පත් ටිකත් පිටරැටියන්ට හූරගෙන කන්න පිඹුරුපත් සැකසෙනවා. ඛනිජ පනතත් වෙනස් කරනවා කියලා කරන්නේ මේ විදියටම, පවතින පනත දුර්වල කරන එක තමයි. ඉල්මනයිට්, රූටයිල්, සර්කෝන් විතරක් නෙමෙයි ලංකා භූමියෙන් එලියට ගෙනියන්න බෑ කියලා තියෙන අලුත්ගම වෙරළට ඔබ්බෙන් තියෙන තෝරියම් සහිත මොනසයිට් නිධියත්, ජාත්යන්තර සාගර නීතිය යටතේ ලංකාවට අයත් විය යුතු Afanasy Nikitin Seamount එකේ තියෙන කෝබෝල්ට් නිධියත් ඉන්දියාව බලහත් කාරයෙන් හාරන්න යන්නේ. ඉතින් ලංකාවට ආදරේ මිනිහෙක් පරිසර අමාත්යාංශයේ හිටියා නම් අවම තරමින් අපිට ඉතිරි වෙලා තියෙන මේ ඛනිජ සම්පත් ටික හරි ආරක්ෂා කරගන්න ඉදිරිය ගැන හිතලා පාරිසරික පනතට උපක්රමශීලී සංශෝධන ගේන්න තිබුණා.
4. ස්වාධීන නියාමනය (Independent Regulation)
මේ ගැන නම් මම මුල්දී පැදිලි කරලා තියෙනවා. පාරිසරික නියාමනය දේශපාලන ඇඟිලි ගැසීම් වලින් තොර ස්වාධීන යාන්ත්රණයක් කිරීමකින් තොරව ලංකාවේ පරිසරය රැකගන්න බෑ. 1988 සංශෝධනයෙන් EIA ක්රියාවලිය ඇමතිවරයාගේ අභිමතයට යටත් කිරීමත්, 2026 සංශෝධනය ඊටත් එහාට ගිහිල්ලා ජනාධිපතිගේ සහ ඇමතිගේ අභිමතයන්ට යටත් කිරීම තුලින් ජාතික පාරිසරික පනතේ නියාමන අධිකාරිය වන මධ්යම පරිසර අධිකාරියේ ඉතිරි වෙලා තියෙන ස්වාධිනත්වයත් වල පල්ලට යවලා. කවුද? ඒවට විරුද්ධව මැරෙන්න හදපු මාලිමා කාරයෝ විසින්ම!
මීට අමතරව තව රාශියක් ප්රගතිශීලී සංශෝධන ගැන කතා කරන්න පුළුවන්. නමුත් මාලිමාවේ මකුළුදැල් බැඳුනු මොළ සහිත පරිසරකාරයින් මහ ඉහළින් කතා කරන "අවුරුදු 26කට පස්සේ අපි තමයි කොළේ" කියලා propaganda කරන්න බලාගෙන ගේන නාමික, පසුගාමී, පතෝල සංශෝධනයේ තරම පෙන්වා දෙන්න මේ ඇති කියලා හිතෙනවා.
දන්නවද ඊළඟට මේ බ්රෑන්ඩ් නිව් මොළ වලින් කෙරෙන්න යන දේ මොකක්ද කියලා? "අලි-මිනිස් ගැටුම් කළමණාකරණය සඳහා වන නව ජාතික ක්රියාකාරී සැලැස්ම"! God bless Sri Lanka කියලා තමයි කියන්න වෙන්නේ... 🤦♂️
