Architect Sumudu Athukorala

22/02/2026

We are honored and proud to have received two significant awards at the Architect 2026 organised by Sri Lanka Institute of Architects.

Our project, Paalm and Pitcher was recognized with the "Colour Excellence Award" for its outstanding use of color in design.

In addition, we were privileged to receive the Architectural Publications Award for 2026.

We extend our heartiest gratitude to everyone who contributed to making these achievements possible.

09/01/2026

Archi චැට් 30
"අමුද්‍රව්‍ය සුනාමිය"

ගොඩනැගිලි ඉදිකරන්නේ අමුද්‍රව්‍ය වලින්. අමුද්‍රව්‍ය නැතුව කිසිම ගොඩනැගිල්ලක් ඉදිකරන්න බෑ. ඇත්තටම බැරිත් නෑ. සිහින මාලිගා ඉදිකරන්න භෞතික අමුද්‍රව්‍ය අවශ්‍ය නෑ.කොහොමෙන් කොහම වෙත් දැන් නම් ගොඩනැගිලි කලාව නැත්නම් ආකිටෙක්ච කියන්නේ අමුද්‍රව්‍ය වලින් ඉහ වහා ගිය පරාසයක්. ඉවරයක් නැති අමුද්‍රව්‍ය. ලෝකය දියුණු වීමත් එක්ක ලෝකයේ විවිධ රටවල් වලින් අතිවිශාල ප්‍රමාණයක අමුද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහයක් ගලාගෙන යනවා. ගොඩනැගිල්ලක පාඩමේ ඉඳන් පියස්ස දක්වාම එකම ක්‍රියාවක් සඳහා යොදාගන්න පුළුවන් අමුද්‍රව්‍ය විශාල ප්‍රමාණයක් තිබෙනවා. උදාහරණයක් විදිහට ගොඩනැගිල්ලක පොලව නිමා කරන්න අපිට කොතරම් නම් ක්‍රම තියෙනවද? ඉස්සරනම් ගෙදරක පොළවක් නිමා කරන්න තිබ්බේ ඉතාම සීමිත අමුද්‍රව්‍ය ප්‍රමාණයක්. එක්කෝ ගොම අතුරන ලද පොලව, නැත්නම් මැටි, නැත්නම් සිමෙන්ති, එහෙමත් නැත්නම් ලී. ඒත් දැන්, ටයිල් නම් ටයිල් වර්ග කොච්චරක් තියෙනවද, ලී නම් විවිධ ලී වර්ග, ස්වභාවික ලී වෙනුවට ප්ලාස්ටික් ලී, නැත්නම් සෙරමික් ලී, නැත්නම් විවිධ සිමෙන්ති වර්ග, ඇපොක්සි, ගල්, ග්‍රැනයිට්, ක්වාට්ස්, තව කොච්චර තියෙනවද? තවත් උදාහරණයකට ගත්තොත් වහලය, උළු, ඇස්බෙස්ටොස්, සින්ක් ඇලුමිනියම්, ප්ලාස්ටි, රෙක්සින්, විවිධ රෙදි වර්ග ඔය විදිහට කෙළවරක් නැති අමුද්‍රව්‍ය.

මට හිතෙන්නේ මේ වගේ අමුද්‍රව්‍ය සුනාමියක් ඇතුලේ ඉදිකිරීම් ශේෂ්ත්‍රයේ ඉන්න සෑම කෙනෙක්ගෙම වෘත්තීය ජීවිත හරිම සංකීර්ණ වෙලා. මේකේ හොඳ සහ නරක දෙකම තියෙනවා. නව තාක්ෂණික ක්‍රමවේද හරහා ඉතාම දියුණු විදිහට සහ තිරසාර විදිහට නිර්මාණය වෙන අමුද්‍රව්‍ය ඉතාම ගුණාත්මක විදිහට පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්. ඒත් ඒ එක්කම මහා පරිමාණයෙන් විවිධ රටවල් වලින් විවිධ රටවල් වලට ආනයනය කරන ප්‍රමිතියකින් තොර අමුද්‍රව්‍ය ලොකු ගැටළුවක් බවට පත්වෙමිනුයි තියෙන්නේ. මේ අව් අස්සේ ගොඩනැගිලි නිර්මාණය කරන අයට මේ අමුද්‍රව්‍ය තොරණ ක්‍රියාවලිය ඉතාම වෙහෙසකාරී දෙයක් වෙලා කියලයි මට හිතෙන්නේ. ගොඩනැගිල්ලක පොළව නිමාකරන්න මොනවද ගන්න ඕනේ කියල හිතනකොටත් පොඩි කැරකිල්ලක් එනවා. ගොඩනැගිල්ලක් ඉදිකරන කෙනෙක් එක්ක ටයිල් තෝරන්න එහෙම යනවා කියන්නේ ඉතින් දවස් දෙක තුනක් ගතවෙන ඉතා දුෂ්කර ක්‍රියාවක්.

ඒ වගේම මට හිතෙන තව දෙයක් තමයි මේ වගේ මහා අමුද්‍රව්‍ය කන්දරාවක් නිසා අපේ නිර්මාණශීලීත්වය සීමාවෙනවා කියන එක. මොකද ඕනෑම දේකට ලේසි විසඳුමක් තියෙනවා. එතකොට අපිට ගොඩක් හිත හිත මනස වෙහෙසවලා අලුත් දෙයක් නිර්මාණය කරන්න ඕනේ නැහැ. කඩේට ගියා, ගත්තා දැම්මා. මේක ලියද්දි මට මතක් වෙන දෙයක් තියෙනවා. හැත්තෑ ගණන්වල මැතිනිගේ කාලේ ආර්ථික සම්බාධක පනවපු කාලේ ලංකාවේ අමුද්‍රව්‍ය හිඟයක් ඇතිවුනා ලු. එතකොට ඔය පිට රටින් ගෙනාපු යකඩ, වීදුරු වගේ අමුද්‍රව්‍ය හිඟ වුණාලු. ඒ හිඟය ගොඩක් ඉදිකිරීම් ශේෂ්ත්‍රයට බලපාලා තියෙනවා. ඔන්න ඔය කාලේ තමයි ජෙෆ්රි බාවා මහත්තයා ඊන ද සිල්වා නිවස සහ හංවැල්ල ෆාම් ස්කූල් එක එහෙම නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ. ඉතින් ඒ නිර්මාණ වලට විශාල වශයෙන් දේශීය අමුද්‍රව්‍ය භාවිතා කරලා තියෙනවා. හංවැල්ල ෆාම් ස්කූල් එකේ පොල් කොට වලින් නිමවුණු ලස්සන කණු එහෙම එන්නේ ඒ හින්දා කියලා මම කියවලා තියෙනවා. දැන් නම් අපිට පිට රටවල් වලින් එන අමුද්‍රව්‍ය නැතුව ගොඩනැගිල්ලක් නිර්මාණය කරන එක හිතන්නවත් පුලුවන්ද? ඒත් අපි ආකිටෙක්ට්ස් ලා විදිහට වැඩි වැඩියෙන් දේශීය අමුද්‍රව්‍ය අපේ නිර්මාණවලට එකතු කරගන්න ඕනේ කියලා මට හිතෙනවා. ඒ වගේ සීමිත අමුද්‍රව්‍ය වපසරියක් තුල වැඩ කරලා විවිධ අත්හදාබැලීම් මගින් තමයි අපි අද අගයකරන ගොඩක් ගොඩනැගිලි නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ. ඔව් මම එකඟයි අලුත් අමුද්‍රව්‍ය ඉදිකිරීම් ක්‍රියාවලිය පහසු කරනවා, ගොඩක් ප්‍රශ්න වලට හොඳ විසඳුම් ලබා දෙනවා, ඒක ඇත්ත. නමුත් අපේ නිර්මාණාත්මක සිතීම සීමාවෙන්නත් ඔය අමුද්‍රව්‍ය සුනාමිය බලපානවා.

ලෝකේ ඕනෑම රටක අපද්‍රවය ප්‍රමාණයෙන් විශාල ප්‍රතිශතයක් එලියට එන්නේ ඉදිකිරීම් ශේස්ත්‍රයෙන් කියලා මම අහලා තියෙනවා. ලංකාවේ මේ ප්‍රතිශතය සැලකිය යුතු මට්ටමින් ඉහල බවත් කියවෙනවා. ඉතින් මේ ඉදිකිරීම් අපද්‍රව්‍ය ලේසියෙන් දිරාපත්වෙන දේවල් නෙමෙයි. ඒවා අවුරුදු බර ගානක් කොහේ හරි ගොඩගැහිලා තියෙන්න ඕනේ. හිතන්න, ටයිල් කෑලි, කොන්ක්‍රීට් කෑලි, යකඩ කෑලි, සෙරමික් බඩු, වීදුරු කෑලි, වගේ දේවල් කොච්චරනම් එකතු වෙනවද? ඉතින් පුළුවන් තරම් ස්වභාවික සහ තිරසාර අමුද්‍රව්‍ය වැඩි පුර භාවිතය මගින් අපිට ඒ ප්‍රශ්නයටත් විසඳුමක් දෙන්න පුළුවන්.

තවත් දෙයක්! ගොඩනැගිල්ලක සියලුම දේ, එහි හැඩය, ආකෘතිය, වරණ, අමුද්‍රව්‍ය, අභ්‍යන්තරය, නිමාව, details වගේ මේ සියලුම දේවල් තීරණය වෙනවා අපේ නිර්මාණ තේමාව, සංකල්පය නැත්නම් විශාල චිත්‍රය තුලින්. ඒ හරහා අපි මුලින්ම ඒකීය තේමාවකට අපේ ගොඩනැගිලි නිර්මාණය නතු කරගන්නවා. ඒ විෂා චිත්‍රය නිශ්චිත ශක්තිමත් චිත්‍රයක් නම් ඒකට පිටින් දේවල් අපි අ නිර්මාණයට එකතුවෙන්න දන්නේ නැහැ. මම හිතනවා ඒක ආකිටෙක්ට් ක්නෙක්ගේ ප්‍රධාන නිර්මාණාත්මක වගකීමක් කියලා. මෙන්න මෙතැනදී අපිට පුළුවන් ඔය නිමක් නැති විවිධ අපබ්‍රංස අමුද්‍රව්‍ය වලට වට බඳින්න. ඒ නිර්මාණ තේමාවට අදාළ වන හෝ අනුගතවෙන වර්ණ, මතුපිට, details, හැඩ තල වගේ ඒවා එකීයව පිහිටුවන අමුද්‍රව්‍ය අපේ නිර්මාණයට අරගෙන එන්න පුළුවන්. ඒකට පිටින් යන ඒවාට "බැහැපන් දොට්ට" කියන්න තියෙන්නේ. මේක ලියද්දි මට මේ දැන් තව එකක් මතක් වුනා එතනින් මේ කෙටි ලිපිය ඉවර කරන්නම්.

Mies van der Rohe මෙන්න මෙහෙම කියලා තියෙනවා,
"ආකිටෙක්ට් කෙනෙක්ගේ ජීවිතයම සටනක්, අවලස්සනට එරෙහි සටනක්".

සුමුදු අතුකෝරල

31/12/2025

SumArchitects!
At
SumaStudio
2025 🙌🏾

20/12/2025

Archi චැට් 29

"ආකිටෙක්චර් ඉගෙනගැනීම සහ ගිනිගැනීම"

ආකිටෙක්චර් විෂයක් විදිහට ඉගෙනගැනීම ගැන එයින් බාහිර ගොඩ දෙනෙක්ට ලොකු අදහසක් ඇති කියලා හිතන්න බැහැ. ආකිටෙක්චර් කියන්නේ වෙන විෂයක්, වෘත්තියක් වගේ ඉගෙන ගන්න පුලුවන් කෙහෙල්මලක් නෙමෙයි. දීර්ඝ කාලීන දුෂ්කරක්‍රියාවක් කරලා මිසක් කෙනෙකුට ආකිටෙක්ට් කෙනෙක් වෙන්න අමාරුයි. ඒ වගේම ආකිටෙක්චර් කියන විෂය එහෙම ලේසියෙන් උගන්වන්නත් බෑ. ඒ කොහොම වෙතත් ආකිටෙක්ට් කෙනෙක් වෙන්න නම් කෙනෙක් අවුරුදු හතක විතර ඒ මත්තෙම නහින්න ඕනේ. ඒ ගමන ශාරීරිකව වගේම මානසිකවත් ලොකු පීඩනයක් දරාගෙන ඉන්න ඕනේ එකක්.

කප්පරක් කොළ රෝල් ඔතාගෙන, පොඩි පොඩි කාඩ් බෝඩ් වලින් හදපු බිල්ඩින් කෑලි උස්සගෙන කොන්ඩේ අවුල්කරගෙන, අත්වල වේලිච්ච කෙමිෆික්ස් හෝ පාට තවරාගෙන, මැදපු නැති ඇඳුම් ඇඳගෙන, කිසිම හිනාවක් නැතුව, නිදිමතේ වැනි වැනි යන ළමයි දැකලා තියෙනවද? අන්න ඒ අය තමයි ආකිටෙක්චර් ඉගෙන ගන්න ළමයි. එහෙම නැතුව ආකිට්ක්චර් ඉගෙනගන්නත් බෑ. නිදි මැරීම සහ ආකිටෙක්චර් අධ්‍යාපනය කියන්නේ ගොනු ගෙල බැඳි නගුල වගේ. එකක් නැතුව අනික පිහිටන්නේ නෑ.

ආකිටෙක්චර් විෂය එක විෂයක් වෙන්නේ විවිධ විෂයන් ගොඩක් එකතු වීමෙන් පසුවයි. පාරිසරක විද්‍යාව, ගණිතය, සමාජ විද්‍යාව, අමුද්‍රව්‍ය, දර්ශනය, කලාව, මූල්‍යකරණය, භූගෝලය, දේශගුණික විද්‍යාව, මානව අධ්‍යයනය, ඉතිහාසය වගේ මෙකී නොකී විෂයන් සමූහයක් එකිනෙක ගැටගැසී හැදුනු නූල් බෝලයක් තමයි ආකිටෙක්චර් කියන්නේ. මේ සෑම විෂයක්ම ඉගෙන ගන්න අතරේ ඩිසයින් අභ්‍යාස තමයි ඒ විෂය පථයේ මූලිකම අංගය වෙන්නේ. ඒ කියන්නේ ආකිටෙක්චර් ඉගෙන ගන්න ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් ඔවුන්ගේ දීර්ඝ ඉගෙනුම් කාලය තුල මේ වගේ ඩිසයින් අභ්‍යාස සෑහෙන ප්‍රමාණයක් කරන්න ඕනේ. සාමාන්‍යයෙන් ඒ එක අධ්‍යයන වසරකට දෙකක් හෝ තුනක් බැගින්. මේකෙදි වෙන්නේ තෝරාගත් ඉඩමක් තුළ ඔවුන් විවිධ ගොඩනැගිලි සැලසුම් කිරීමයි. එම අභ්‍යාස සඳහා ලබාදෙන නියමිත කාලසීමාව තුල සතිපතා එම නිර්මාණ ක්‍රියාවලිය අධීක්ෂණයට ලක්වෙනවා. දිනපතා තම තමන්ගේ සැලසුම් නිර්මාණ රැගෙන විත් විශ්වවිද්‍යාලය තුලදී Desiign Tutoring ලබාගෙන එම නිර්මාණය ටිකෙන් ටික හැඩගස්වා ගත යුතයි. ඒ අතරේ Design Crits වලට සහභාගී වී පිටතින් පැමිණෙන ආකිටෙක්ට් ඇදුරන් වෙත එම නිර්මාණ ඉදිරිපත් කර ඔවුන්ගේ පැසසුම්, විචාර, අපවාද සහ උපදෙස් වලින් ඔලුව කුරුවල් කරගෙන අවසාන නිර්මාණය සිදු කලයුතුයි. එසේ විවිධ පීඩනයන් යටතේ තම නිර්මාණය සිදුකර "ඔයා මේ design එක එන්ජෝයි කරලා නෑ, you have to enjoy what you do" කියලා කියද්දී "යකෝ නිදිමරාගෙන, නොකා නොබී, දුක්වින්දගෙන උඹලගෙන බැනුමුත් අහගෙන මේ කරන්නේ! එතකොට ඔය enjoy කරන්න කියන්නේ ඒකද?" කියලා අහන්නත් ඒ ළමයින්ට හිතෙනවා ඇති.

ඔය ආකිටෙක්චර් ඉගෙන ගන්න ශිෂ්‍යන්ගේ පැත්තෙන් බලපුවම පේන විදිහ. හැබැයි ඒකට තව පැත්තක් තියෙනවා.

ආකිටෙක්චර් වගේ විෂයක් ඔය සංග්‍රාමය නැතුව ඉගෙන ගන්න අමාරුයි. මම හිතන්නේ ඔය තත්වය ලංකාවේ විතරක් තියෙන දෙයක් නෙමෙයි. ලෝකේ කොහේ ගියත් ආකිටෙක්චර් අධ්‍යාපනය ඔය වගේ තමයි. ඒ වගේම ගොඩාක් නිදහස් වටපිටාවක් ලබා දුන්නොත් ඒ අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලිය හරියට කෙරෙන්නේ නැති වෙන්න පුළුවන්. ආකිටෙක්චර් කියන්නේ අමාරු වෘත්තියක්. ආකිටෙක්ට්ස් ලා විදිහට අපිට ඒ පුහුණුව අවශ්‍යයි එළිය ඇවිත් වැඩ කරන්න. මොකද වෘත්තීමය වශයෙන් අපිට විශාල වගකීම් ගොඩක් පැවරෙනවා. සැලසුම් නිර්මාණ සහ ඉදිකිරීම් ක්‍රියාවලියේ නියමුවා විදිහට අපි හැම විෂයක් ගැනම හොඳ දැනුමක් අවබෝධයක් සහිතව ඉන්න ඕනේ. සහ පීඩනය යටතේ වැඩකරන්න පුහුනුවෙන්නත් ඕනේ. හැබැයි ඔය අතරේ මම හිතනවා ආකිටෙක්චර් කියන්නේ තියෙන හොඳම වෘත්තියක් කියලත්. ඒක ඇත්තටම හොඳට Enjoy කරන්න පුළුවන් වෘත්තියක්. කලාත්මක විද්‍යාවක්, විද්‍යාත්මක කලාවක්.

ආකිටෙක්චර් සම්බන්ධ්ග විවිධ අධ්‍යාපනික ආයතන සමග කාලයක් තිස්සේ වැඩ කරන කෙනෙක් විදිහට මම නිරීක්ෂණය කරපු දේවල් ටිකක් ගැනත් ලියන්න ඕනේ. එකක් තමයි Quality වලට වඩා Quantity කියන දේට ඉහල ඇගයීමක් ලැබීම. Design Assignment එකක් කියන්නේ ලේසි පහසු දෙයක් නෙමෙයි. නමුත් Critical Thinking නැතිනම් විචාරාත්මක සිතීම නැතිනම් කොච්චර ප්‍රමාණාත්මක දේවල් තිබුනත් වැඩක් නැහැ. ඒ නිසා 3D, විවිධ වර්ණ වලින් මිල අධික කොළ වල මුද්‍රණය කරපු නිර්මාණයකට වඩා Butter sheet වල පැන්සල් කුරුටු බලි ගොඩක් තුල ඒ විචාරාත්මක චින්තනය තියෙන්න පුළුවන්. ගොඩක් වෙලේට ප්‍රමාණාත්මක දේවල් කරන්න ළමයින්ව වැඩි පුර තල්ලු කළාම අර Critical Thinking පැත්තක තියලා බොරුවට පුම්බබ්පු ලස්සනට පේන නිර්මාණයක් කරලා 3D වලින් වැඩ දාලා 3D images පනහක් විතර දාලා දුරට ඇපල් ළඟට පැපොල් නිර්මාණ කරන්න ළමයි පෙළඹෙන්න පුළුවන්. හැබැයි මෙහෙම කිව්වම තියරි නැත්නම් ආකිටෙක්චර් භාෂාවෙන් කිව්වොත් තෙල් වලින් විතරක් වැඩේ ගොඩ දාගන්න හදන එකත් වෙන්න පුළුවන් නිසා මේක හරියට සමබර කරගන්න ඕනේ. මම හිතපු දෙයක් තමයි ආකිටෙක්ට්ස් ලා විදහට හිතන එක තමයි වැදගත්. ලංකාව වගේ රටක ඒ සිතීම තමයි හිඟ. හැදෙන ගොඩක් ගොඩනැගිලි බලනකොට ඒක පේනවා. ඉදිකිරීම් ව්‍යාපෘතියක නියමුවා විදිහට ආකිටෙක්ට් කෙනෙක්ට ලොකු පරාසයක තීරණ ගන්න පුළුවන්. පරිසරයට, නගරයට, සමාජයට සහ සංස්කෘතියට වගේම අපිට රටක් විදිහට දරාගන්න පුළුවන් නිර්මාණ කරන්න ඒ විචාරශීලී චින්තනය වැදගත්. ගොඩක් වැදගත්. ලෝකය ටික ටික හොඳ අතට වෙනස්කරගන්න පුළුවන් ඒ විදිහට තමයි.

ඔය වගේම වෙන තවත් නරක දෙයක් තමයි ආකිටෙක්චර් ඉගෙන ගන්න ළමයි මත දාලා තියෙන මේ ප්‍රමාණාත්මක නැත්නම් Quantity over Quality තත්වය නිසා ළමයි තමන්ගේ නිර්මාණය වෙනකෙනෙක්ට මුදල් ගෙවලා කරගන්න තත්වයක් ඇතිවීම. සල්ලි වියදම් කරලා Architectural Model එක 3D වගේ දේවල් කරගෙන ඒවා තමන් කරපු විදිහට කතාකිරීම. හරි කමක් නෑ තමන්ගේ නිර්මාණය ඉතාම හොඳ විදිහට ඉදිරිපත් කරන්න තමයි ඒ දේවල් කරන්නේ නමුත් එහෙම කරනකොට එතන නිර්මාණාත්මක සිතීම කියන එක ඉතුරුවෙනවද? මේ වගේ මතයක් විවාධයට තුඩු දෙන්න පුළුවන්. ඒත් සම්පූර්ණයෙන්ම අහක දාන්න බෑ.

දැනුයි මට තේරුණේ මේ වගේ දෙයක් එක ලිපියකින් කතාකරන්න බැරි තරම් විශාලයි. ඒ නිසා තව කෙටි ලිපි ටිකක් ඉදිරියට ලියන්න බලන්නම්. කොහොම වුනත් මට අවශ්‍ය වුණේ මේ ගිනි පුපුරෙනුත් ගින්නක් අවුළුවන්නයි.

සුමුදු අතුකෝරල

13/11/2025

"ගෙවල් බාග" හෙවත් Archi චැට් 28

පාං බාග, ලොරි බාග, සබන් බාග, සිමෙන්ති බාග, වැලි බාග, ගල් බාග වගේ තමයි ගෙවල් බාගත්. පාරක බැහැලා ගියොත් කොච්චරනම් ගෙවල් බාග දකින්න පුලුවන්ද? ඔය වගේ ගෙවල් බාග සම්පූර්ණ වෙලා ඉවර වෙන්නේ කොච්චර කලාතුරකින් කියල ඔයාල හිතල බලල තියෙනවද? ගොඩක් ඒවා ඉවර වෙන්නේ නෑ නේද? ඇයි මෙහෙම ගෙවල් බාග ඉතුරුවෙන්නේ? සම්පූර්ණ කරගන්න බැරුව සිමෙන්ති බ්ලොක් ගල් වලින් බාගෙට හදලා, උඩ තට්ටුව වෙනුවට කම්බි එලියට පන්නලා ස්ලැබ් එකකින් ඉවර වෙලා නතර වෙලා තියෙන ගෙවල්. ඒත් ඒ ගෙවල් වල මිනිස්සු තමන්ගේ ජීවිතය ගෙවාගෙන යනවා. ඒත් ඒ හැමෝම සම්පූර්ණ වෙච්ච් ගෙදරක ජීවත් වෙන්න සිහින දකිනවා ඇති. කොහොම හරි, කවදා හරි ඒ ගෙදර ඉතුරු වැඩ ටික සම්පූර්ණ කරගෙන නිදහසේ ජීවත් වෙන්න සිහිනයක් ඒ හැමෝ තුලම ඇති. ඒත් ඒ සිහිනය ලඟා කරගන්න දවසක්, ක්‍රමවේදයක්, තමන්ගේ එදිනෙදා වියදම් වලට අමතරව වැඩි මුදලක් එකතුකරගන්න විදිහක් එයාලට තියෙයිද?

මට හිතෙන්නේ ප්‍රශ්නය තියෙන්නේ තමන්ට දරාගන්න බැරි විදිහේ නිවසක් හදන්න ඔවුන් මුලදීම හිතීමෙයි වරද තියෙන්නේ. තමන්ට දරාගන්න පුළුවන් වියදමට ගැලපෙන, මෑත අනාගතයේදී තමන්ට ලැබෙයි කියලා නිශ්චිතවම දන්නා මුදලකට ගැලපෙන විදිහට තමන්ගේ ගෙවල් නිර්මාණය නොකිරීම තුලයි ගැටලුව තියෙන්නේ. මම කියන්නේ එහෙම ධනාත්මක බලාපොරොත්තු නැති කරගන්න කියලා නෙමෙයි. ඒත් අපේ වගේ රටක එහෙම නොසිතූ විදිහකට විශාල මුදලක් එකවර ලැබෙන්නේ ඉතාම කලාතුරකින් නේද? එක්කෝ ලොතරැයියක් ඇදෙන්න ඕනේ නැත්නම් මොකක් හරි හදිසි නිධානයක් ලැබෙන්න ඕනේ නැත්නම් මොකක් හරි නීති විරෝධී දෙයකින් සල්ලි හොයන්න ඕනේ. ඒත් ඒවා කෙරෙන්නේ කීයෙන් කීදෙනාටද? බොහෝ පිරිසක් තමන්ගේ එදිනෙදා ජීවිත සටනේ පේලියට දුවනවා මිසක් ඒ දිවීමෙන් ගැලවෙන්න හරිම අමාරුයි.

ඇත්තටම ඊට වඩා හොඳ නැද්ද තමන්ට දරාගන්න පුළුවන් වියදමකට සරිලන, තමන්ට නිශ්චිත කාලයක් තුල සම්පූර්ණ කරගෙන පරිපූර්ණ ජීවිතයක් ගතකරන්න පුළුවන් විදිහේ, පිටතින් බැලුවම "අනේ හරිම ලස්සන පුංචි ගෙයක්" කියලා කෙනෙකුට හිතන්න පුළුවන් විදිහේ ගෙයක් හදාගන්න එක. හැබැයි ඒක කරන්න අපිට අදහස් අතින් විශාල කැපකිරීමක් කරන්න ඕනේ. සාමාන්‍ය විදිහේ චීස් වලින් කැපුවා වගේ, මාලිගා විදිහේ ගෙයක් ඔලුවේ තියාගෙන මේ වැඩේට බහින්න බැහැ. එහෙනම් කොහෙන්ද ඇත්තටම වැඩේ පටන් ගන්න ඕනේ?

ගෙදරක වියදම සීමා කරන්න පුළුවන් ප්‍රධානම සහ මූලිකම දේ තමයි ඒ ගෙදර ඉඩ ප්‍රමාණය අවම කිරීම. තමන්ගේ ඉදිරි ජීවිත කාලය ගතකරන්න හැකි විදිහේ, තමන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන් ට සුවපහසුවෙන් ඉන්න පුළුවන් විදිහට ගෙදර ඉඩ සීමා කරගැනීම තමයි මූලිකම සහ අමාරුම දේ. මොකද රටක් විදිහටම අපි කරන්න පුළුවන් දේට වඩා වැඩි වස්පසරියක් ගැන තමයි හිතන්නේ. ඒ නිසා මුලින්ම අර වෙඩින් ඉන්විටේෂන් ලිස්ට් එකෙන් අදාළ නොවන පිළිවෙලට කට්ටිය කපනවා වගේ තමන්ට අත්‍යාවශ්‍ය නොවන ඉඩකඩ තමන් හදන්න යන ගෙදර ඉඩකඩ කපා හරින්න. ඔතනදි කරන්න පුළුවන් ලොකුම දේ තමයි අවුරුද්දකට හෝ දෙකකට සැරයක් කරන්න හිතාගෙන ඉන්න දේවල් වලින් ගෙදර ඉඩ වැඩි නොකිරීම. "දානයක් බණක් කියන්න ටිකක් ලොකුවට සාලයක් ඕනේ", "ඔය නෑයෙක් හරි යාලුවෙක් හරි වගේ පිරිසක් ආවොත් ඉන්න තව කාමරයක් දෙකක් ඕනේ", "දුම් කුස්සියකුයි, ලස්සන පෑන්ට්‍රි එකකුයි දෙකක් වෙන වෙනම ඕනේ" "ඔය ළමයි ලොකුවුනාම ඉන්න වෙන වෙනම කාමර ඕනේ", "කෑම කාමරේ නම් ලොකුවට ඕනේ ඔය පාටියක් එහෙම තියෙන වෙලේට ඉඩ ඕනේ නේ" ඔන්න ඔය විදිහට හිතුවොත් වැඩේ මුලින්ම අවුල් වෙනවා. ඒ නිසා අත්‍යාවශ්‍ය ප්‍රමාණය විතරක් ඉතා දැඩිව තීරණය කරන්න. නොමසුරුව කපා හරින්න.

අනිත් එක තමයි "ඇටෑච් බාත්රූම්" පිස්සුව. මම හිතනවා සාමාන්‍යයෙන් ඉතා අඩු වියදමකින් හදන පොඩි ගෙදරකට එක බාත්රූම් එකක් ඇති. උදේ කලබල වෙලේට ටිකක් අමාරු වෙයි. ඒත් කාලය කළමනාකරණය කරගෙන එක බාත්රූම් එකකින් සෑහෙන්න පුළුවන්. මම දන්න ඉහළ පෙළේ අපාර්ට්මන්ට් තියෙනවා ඒවායේ තියෙන්නෙත් එක බාත්රූම් එකයි. ඒ නිසා ඔය ඇටෑච් බාත්රූම් මිත්‍යාවෙන් ගැලවෙන්න.

අනිත් එක තමයි තට්ටු දෙකේ සිහිනය. තමන්ට තියෙන හැකියාව, තමනට තියෙන ඊගෝ එක නිසානම් තට්ටු ගෙවල් හදන්න යන්න එපා. ස්ලැබ් එකක් දානවා කියන්නෙම මාරකයක්. ඒ නිසා තමන් අතේ තියෙන්නේ සීමිත මුදලක් නම් අනිවාර්යයෙන් තනි තට්ටුවේ ගෙදරක් හදන්න හිතන්න. එතකොට ගෙදරක ෆවුන්ඩේෂන් එකට, ස්ට්‍රක්ටචරල් කණු, ස්ලැබ් එකට යන කොන්ක්‍රීට් වියදම් ඔක්කොම අහෝසියි. හරිම සරල වහලයක් ගහලා පොඩියට ලස්සනට වැඩේ ඉවර කරගන්න.

ඊළඟ ප්‍රධානම දේ තමයි අමුද්‍රව්‍ය. අඩු වියදමකින් ලස්සන ගෙයක් හදන්න නම් ඔය දන්න කියන මිල අධික අමුද්‍රව්‍ය වලින් ගැලවෙන්න. එළියටත් ගඩොල්ම පේන්න Exposed Brick ඒකට හොඳ විසඳුමක්. නැත්නම් සාමාන්‍ය සිමෙන්ති බ්ලොක් වලින් හරි ලස්සන වැඩක් කරන්න බැරි නැහැ. ඒකට ඕනේ නිර්මාණාත්මක සිතීම විතරයි. සෙරමික් ටයිල් වගේ ඒවම හිතන්න එපා, සාමාන්‍ය සිමෙන්ති පොළවක් ඔය දිලිසෙන ටයිල් වලට වඩා දාහෙන් සම්පතයි කියලා ඔයාලට හිතෙයි. ඒ වගේම පරණ උළුවහු ජනෙල් පාවිච්චි කරන්න බය වෙන්න එපා. ඔව් ඇන්ටික් දොර ජනෙල් මාර ගණන්. නමුත් එහෙම ඇන්ටික් නොවන විදිහේ ගෙවල් වලින් කඩලා අයින් කරන සාමාන්‍ය දොර ජනෙල් වුනත් නිර්මාණාත්මකව පාවිච්චි කලොත් ලස්සන ගෙයක් හදාගන්න පුළුවන්. රස්ටික් විදිහට ගෙදර නිමාව තියාගත්තොත් ඒකෙන් අමුතු, කලාත්මක බවක් පෙනෙයි. අනික වර්ණ භාවිතයට බය වෙන්න එපා, ගෙදර තියෙන රස්ටික් සහ අඩු වියදම් අමුද්‍රව්‍ය වෙනස් විදිහක වර්ණ ගැන්වීම් මගින් අපූර්වත්වයක් ගොඩනගන්න පුළුවන්. ඒ වගේ වෙනස් අමුද්‍රව්‍ය භාවිතා කරන්න තියෙන බය සම්පූර්ණයෙන්ම අත ඇරලම දාන්න. දැන් අලුත් අමුද්‍රව්‍ය තියෙනවා ගොඩක් වියදම අඩුවෙන් ගන්න පුළුවන්. ඒවා ගැනත් හොයලා බලන්න.

ඔය මොනවා හිතුවත් වැඩක් නෑ එක එක්කෙනාගෙන් අදහස් විමසන්න ගියොත්. ආරයා මෙහෙම කිව්වා, අර නෑයෝ මොනවා කියයිද, මොනවා නැතත් වාස්තු බලලා, වර්ග කරලා කරන්න ඕනේ, මේ දිශාවට වහලේ කරකවන්න ඕනේ, ප්‍රධාන දොර අපබ්‍රංස දිශාවට තියන්න ඕනේ වගේ දේවල් වගේ ඒවා වලින් ගෙදර වියදම වැඩිවෙන කිසිම මනස්ගාතයක් ඔලුවට දාගන්න එපා එපා එපාමයි. හරියට ඔයාලව තේරුම් ගන්න පුළුවන් ආකිටෙක්ට් කෙනෙක් ව හොයා ගන්න. ආකිටෙක්ට් ලා හෙන ගණන් වගේ තියෙන මතය ගැන ආයේ හොයලා බලන්න. ආකිටෙක්ට් කෙනෙක් ගේ ගාස්තුව තීරණය වෙන්නෙත් ඒ ගෙදර හදන්න ඔබ වියදම් කරන්න හිතන පිරිවැය අනුවයි. ඒ වගේම හරියට ආකිටෙක්ට් කෙනෙක් එක්ක වැඩ කළොත් ඒ ගෙදරට යන්න ඉඩ තියෙන අනවශ්‍ය වියදම් ගොඩක් සීමා වෙයි.

සමහරු හිතන් ඉන්නවා ආකිටෙක්ට්ස් ලා ඒ වගේ පොඩි වැඩ බාරගන්නේ නෑ කියලා. මම දන්න ගොඩක් ආකිටෙක්ට් ලා ඒ වගේ ටිකක් අමුතු විදිහේ වැඩක් කරන්න කැමති අය. හැබැයි කරන වැඩේ වියදම නෙමෙයි ඒ වැඩෙන් සතුටක් ලබන්න පුලුවන්ද කියන එක එයාලට වැදගත්. Enjoy කරලා තමන්ගේ නිර්මාණශීලී බව පෙන්වන්න පුලුවන්නම් ඕනෑම ආකිටෙක්ට් කෙනෙක් ඔයාලගේ වැඩේ බාර ගනියි. මම නම් ආකිටෙක්ට් කෙනෙක් විදිහට ඒ වගේ වැඩ සෑහෙන්න කරලා තියෙනවා සහ තවත් කරන්න කැමතියි. හැබැයි සාමාන්‍ය, මාලිගා ආකෘති වගේ, නිකම්ම නිකම් ගෙවල් නෙමෙයි, ටිකක් රහ වැඩක් වෙන්න ඕනේ. ඒ වගේම මම යෝජනා කරන්න කැමතියි මේක කියවන හැම ආකිටෙක්ට් කෙනෙකුටම, එහෙම වැඩ ආවොත් බෑ නොකියා බාරගන්න. එහෙම බාර අරගෙන අපිට අඩු වියදමකින් වෙනස් විදිහේ ලස්සන නිර්මාණයක් කරන්න පුළුවන් කියලා පෙන්වන්න. තමන්ට ලොකු පිරිවැයක් තියෙන විශාල ගොඩනැගිල්ලකින් කරන්න බැරි විදිහේ cute වැඩක් මේ වගේ තැනකදී කරන්න පුළුවන් වෙයි. ඒ අභියෝගය බාරගන්න.

සුමුදු අතුකෝරල
2025 නොවැම්බර් 13

08/11/2025

"Pocket House- A Low-cost urban housing experiment" redefining beauty, proving thoughtful architecture can thrive even within tight budgets and dense cityscapes.This humble home, born from constraint, celebrate simplicity—where light, space, and local materials craft affordable dwellings for low-income urban life.

01/11/2025

Archi චැට් 27 -
"වහලයට වහල් නොවෙමු"

වහලයක් නැත්නම් පියස්සක් එහෙමත් නැත්නම් roof එක කියන්නේ ගොඩනැගිල්ලක ඉතාම වැදගත් කොටසක්. ඔව්! වහලවල් නැති ගොඩනැගිලිත් තියෙනවා. ඒත් එහෙම කියලා ගොඩනැගිල්ලක් අහසට ඇරලා තියන්නේ නැහැනේ. එතකොට ඒ ගොඩනැගිල්ල ඉහලින් වහන roof slab එක වහලයක් වෙනවා. ආර්කිටෙක්ච වලදී වහලය හා සම්බන්ධ අපි හැමෝම දන්න, නමුත් සමහර වෙලේට නොදන්නවා වගේ ඉන්න කරුණු කාරණා ටිකක් අද Archi චැට් එකෙන් කතා කරමු.

ගොඩ දෙනෙක් හිතන් ඉන්නවා වහලයෙන් තමයි ගෙදරක ලස්සන එන්නේ කියලා. ඒකෙත් වැරද්දක් නෑ. වහලයෙන් ගොඩනැගිල්ලකට ලොකු වෙනසක් කරන්න පුළුවන්. හැබැයි ඔය වහලයෙන් ගෙදරකට ලස්සන එනවා කියලා හිතාගෙන වහලය පහළොවකට විස්සකට වගේ කොටස් කරලා, අරහෙන් මෙහෙන් කැලි ගහලා වහලය මහා ප්‍රෙහෙලිකාවක් කරන ගොඩනැගිලි වලට නම් වහලයකින් කිසිම ලස්සනක් එන්නේ නෑ. ඉතාම සරලව ප්‍රශ්න අඩු වහලයක් කරන්න පුළුවන් ගෙවල් වලට අර වගේ මාලිගා වහල කෑලි ගහලා අපබ්‍රංස වහලවල් සහිත ගොඩනැගිලි ඔබ ලංකාවේ නම් කොතෙකුත් දැකලා ඇති. මට හිතෙන්නේ එහෙම වහලයක් සහිතව ගොඩනැගිල්ලක් නිර්මාණය කරලා දෙන්න කියලා එන කට්ටිය තමයි ආර්කිටෙක්ට් ලගේ නරකම හීනය. මම නම් එතකොට කියනවා අනේ එහෙම වහල නම් මට ඩිසයින් කරන්න දන්නේ නෑ කියලා. අවංකවම කිව්වොත් ඇත්තටම දන්නේ නෑ. ඒ පල දොළහේ පහළොවේ වහල ක්‍රමය කොහෙන් බෝ වුන ලෙඩක් ද කියලා ඇත්තටම පර්යේෂණයක් කරන්න වටිනවා. මොකද අපේ පරණ ගොඩනැගිලි වල එහෙම වහලවල් හරිම අඩුයි. නුවර යුගය ගත්තත්, කොටේ යුගය ගත්තත් එහෙම අරහෙට මෙහෙට කඩලා ගහපු වහල ගැන සාක්ෂි නෑ. ලංදේසි ආර්කිටෙක්ච වලින් ආව වෙන්නත් බැහැ. ලංදේසින් එයාලගේ ගොඩනැගිලි ක්‍රමය ලංකාවට ගැලපෙන විදිහට හරිම සරල ආකෘති විදිහට වෙනස් කළා. මට තියෙන එකම සැකය ඔය වහල ක්‍රමය අපි ඉංග්‍රීසි යටත් විජිත කාලෙන් අරගෙන ඇවිත් සෑහෙන්න පටලව ගත්ත විලාසිතාවක් කියලයි. සමහරවිට කතෝලික ආගම හා සම්බන්ධ ගොඩනැගිලි වල රෝම ගොඩනැගිලි ලක්ෂණ වලින් උකහා ගෙන නිර්මාණය වුනා වෙන්නත් පුළුවන්. ඔය වාස්තු බැලීම නැත්නම්, වර්ග කිරීමත් ඕකට වග කියන්න ඕනේ. කරන්නන් වාලේ ජෝතිෂ්‍ය වාස්තු ඔලුවට දාගත්තොත් නං ලස්සන ගෙයක් නිර්මාණය කරන එක බොරු.

කොහොම වුනත් ඒ වගේ වහල වල් වල ප්‍රශ්න වැඩියි. වියදම ඉතාම අධිකයි. ඒ වගේ වහලවල් වල වතුර රැඳෙන, වතුර කාන්දුවෙන ප්‍රශ්න ගොඩක් ඉක්මනින් ඇතිවෙන්න පුළුවන්. අනික එහෙම වහලයක් හදන්න යන වියදම ඉතාම අධිකයි සහ ගොඩක් ලී සහ පියසි අමුද්‍රව්‍ය අපතේ යන්නත් පුළුවන්. ලොකුම ප්‍රශ්නේ ඒවා මාරම කැතයි. ලස්සන කැත කියන එක සාපේක්ෂයි! ඔව්. එත් ඔය මාලිගා වහලවල් නම් එහෙම සාපේක්ෂ නොවිය හැකි තරම් කැතයි.

ශ්‍රී ලංකාව වගේ ඝර්ම කලාපීය රටවල් වල අව්ව වැස්ස දෙකම හරිම වෙනස්. අපි හිතනවට වඩා හිරු රශ්මිය සහ වැස්ස අපේ ගොඩනැගිලි වලට ගොඩක් බලපානවා. අපේ පැරැන්නෝ එයාලගේ ගොඩනැගිලි වල වහලය නිර්මාණය කරගත්තේ ඒ දෙකටම නිට්ටාවටම ගැලපෙන විදිහට. වහලයේ ආනතිය, අගුව නැතනම් වහලයේ ඊව් එක හදාගත්තේ වැස්සෙන් අව්වෙන් පරිස්සම් වෙන අතරේම අවශ්‍ය පමණට ස්වභාවික ආලෝකය සහ වාතාශ්‍රය ගොඩනැගිල්ල ඇතුලට ලැබෙන විදිහට. ඒ ගොඩනැගිලිවල බොහෝ විට තිබුනේ පල හතරේ වහල. ඒ මොකද හතර දිශාවෙන්ම එන වැස්ස සහ රශ්මියෙන් ආරක්ෂා වෙන්න. සමහර ගොඩනැගිලි පල දෙකේ වහලවල් වලින් වැහුනා. ඒත් පූජනීය ගොඩනැගිලි වල වහලය ඔවුන් හිතා මතාම ටිකක් වෙනස් විදිහට නිර්මාණය කළා. එක්කෝ එහි බාවිතයට උචිත පරිදි වහලයේ පල ගණන වෙනස් කළා නැත්නම් ටිකක් ලස්සන දේවල් එකතුකරලා ඒ වහලය අනිත් වහල වලට වඩා විශේෂිත කළා.

වහලයක ආනතිය නැත්නම් roof angle එක හරිම වැදගත්. අපේ රටවල් වල වහිනකොට වහින මොර සූරන වැස්ස නිසි ආකාරයෙන් ගලාගෙන ගිහින් බිමට පතිත වෙන්න ඒ වහලය නිසි ආනතියෙන් තියෙන්න ඕනේ. අනිත් දේ තමයි හුළං වැස්සෙන් නැත්නම් හුළඟත් එක්ක පැත්තෙන් වදින වැස්සට ඔරොත්තු දෙන්නත් මේ වහලයේ ආනතිය නිසි ආකාරයෙන් තියෙන්න ඕනේ. අපේ පරණ ගොඩනැගිලි වල roof gutter කියල දෙයක් තිබ්බේ නෑ. මොකද ඒ සෞම්‍ය ආනතිය නිසා වහලය ඉතා සංයමයෙන් තමන් මත වැටෙන වැස්ස බිමට පතිත කළා. ඔය වගේම වහලය අගුවත් ඉතාම වැදගත්. වහලයක අගුව අඩුම ගානේ ආදී තුනක් වත් දිගු වෙන්නම ඕනේ. අගුවෙන් තමයි ගොඩනැගිල්ලකට හිරිකඩ එන එක පාලනය කරන්නේ. ඒ වගේම සැරට වැටෙන අව්වෙන් වුණත් ගොඩනැගිල්ලක් ආවරණය වෙන්නේ අගුවෙන්. අපේ පැරණි නිවාස වල තියෙන පිල නැත්නම්, අපි දැන් කියන වැරැන්ඩාව නිර්මාණය වෙන්නෙත් ඇත්තටම නිවසක ඇතුල සහ පිටත අවකාශ වෙන් කරන පොදු ඉඩක් වගේම වැස්සෙන් සහ අව්වෙන් නිවසක ඇතුල ආරක්ෂාවෙන උපක්‍රමයක් විදිහට කියල කියන්නත් පුළුවන්. වැරැන්ඩාව ගැන වෙනම Archi චැට් එකක් ලියන්න ඉන්නේ.

මම හිතනවා ජෙෆ්රි බාවා විසින් අපේ පැරණි වහලය නැවත අපේ සමකාලීන ගොඩනැගිලි වෙත ආරෝපනය කළා කියලා. ඔයාලා නිතර අහන ඔය "බාවා ස්ටයිල්" ගොඩනැගිලි වල තියෙන්නේ ඒ අපේ පැරණි ලංකික වහලය සහ ලංදේසින් විසින් එහෙ මෙහෙ කරලා හදාගත්ත වහලය තමයි. ඔය "බාවා ස්ටයිල්" කියන එක ගැනත් Archi චැට් එකක් ලියන්න ඕනේ. බාවා තමන් විසින් කරපු නිර්මාණ වල Propotions නැත්නම් සංකලනය ගැන පුදුම සැලකිල්ලක් දක්වපු කෙනෙක්. එයා එයාගේ වහලවල් වල පිහිටවපු සංකලනය ඉතාම ලස්සනයි. හැබැයි අපේ පැරණි අම්බලම සහ පන්සල් වල වගේ තැන් වලත් ඒ අපූර්ව සංකලනය තියෙනවා. බාවා ඒ දැනුම ගත්තේ අපේම පැරණි ගොඩනැගිලි වලින් බව රහසක් නෙමෙයි.

වර්තමානයේ නම් ගොඩනැගිලි වල වහලය තව වෙනස් වෙලා ඉදිරියට ගිහින් තියෙනවා. තනි පලයේ ඉතාම හුරුබුහුටි වහල සහිත ගොඩනැගිලි අපේ අලුත් ආර්කිටෙක්ට්ලා විසින් නිර්මාණය කරනවා. සමහර වෙලාවට flat roof සහිත ලස්සන ගොඩනැගිලිත් දකින්න පුළුවන්. ඒ වගේ නිර්මාණ වල වැස්ස සහ අව්ව සමග ඔට්ටු වෙන්න වෙන වෙන ආවරණ විදි අපිට හොයාගන්න පුළුවන්. හැබැයි ජෙෆ්රි බාවා ත් තමන්ගේ අවසාන කාලයේ ගොඩනැගිලි වල වහලය වෙනස් විදි වලට නිර්මාණය කළා. මිරිස්සේ House on the Red Cliff වගේ ගොඩනැගිල්ලක බාවා ඉතාම නූතන ක්‍රමවේද හොයාගෙන යනවා.

වාලය සඳහා යොදාගන්න අමුද්‍රව්‍ය වල වෙනස නිසාත් දැන් අපිට වහලයෙන් ටිකක් වෙනස් වැඩ දාන්න පුළුවන්. ඉස්සර තිබුණු පැති හෝ රට උළු වලට ආනතිය ගොඩක් සෞම්‍ය වෙන්න ඕනේ වුනාට දැන් වෙළඳපොළේ තියෙන සින්ක් ඇලුමිනියම්, ඇස්බෙස්ටොස් වගේ අමුද්‍රව්‍ය වලට අඩු ආනතික වහල දරාගන්න පුළුවන්.

ඔය මොනවා වුනත් හරියට වහලයක් නිර්මාණය කරන්න නම් වහලයේ ආනතිය, අගුව, අමුද්‍රව්‍ය, ගොඩනැගිල්ල පිහිටන දිශානතිය, ගොඩනැගිල්ල හදන ප්‍රදේශය, සහ නිවැරදි සම්පිණ්ඩනය කියන දේවල් ඉතාම වැදගත්.

සුමුදු අතුකෝරල
(2025 නොවැම්බර්)

30/09/2025

https://www.sundayobserver.lk/2025/09/28/youth-observer/62733/a-pioneer-in-sri-lankan-modernity-the-architecture-of-valentine-gunasekara/

The influence of modern architecture has profoundly affected Sri Lankan architecture in various ways. As the first Asian woman architect to be registered with the Royal Institute of British Architects…

28/08/2025

Breeze, soft and slow, a whisper of peace,
The tender breath where all troubles cease.
Nature—pure, the flawless art,
The perfect muse that stirs the heart.

Architecture, in its quiet grace,
Frames the human in time and space.
Not loud, not grand—just simply true,
A shelter shaped from sky’s own hue.

For in simplicity, wonders lie,
In bricks, in wood, beneath the sky.
A humble form, a sacred place,
Where life unfolds with gentle pace.

3Ds by

11/07/2025

At times, we forget that simplicity is the truest form of beauty in architecture. Spaces should echo their soul, while the details remain quiet—so the essence can speak louder. Simplicity in form, minimalism in tone, and a rhythm that breathes in silence.

A simple, small and quiet house in suburbs!

18/06/2025

Happy birthday to my favourite architect in town! Legendary
Once a teacher, once a mentor, once a boss, always a friend!

13/04/2025

Cinema in Architecture!
A talk on architecture and cinema at .archi .life
4th April 2025