14/05/2026
Tja, een ongeluk zit een klein kamertje.
De dame aan de telefoon lacht nu nog denk ik
🚾🚽🧻👿
Een boodschap.
Wat mij nu toch overkomen is…
Afgelopen woensdagochtend hadden wij ons 2 wekelijkse management vergadering. Een belangrijke, terugkerende vergadering voor Medi-Mere.
Ik vertrok op tijd vanuit huis, enigszins gehaast. Onderweg kreeg ik diverse lichamelijke signalen dat ik snel een wc moest opzoeken. Met een hogere dan toegestane snelheid haastte ik mij naar ons nieuwe kantoor, HeadQuarters, op de Veluwezoom 42.
Ik haastte mij het pand in. De lift liet voor mijn gevoel uren op zich wachten. In de lift deed ik alvast mijn jas uit om geen enkele vertraging te hebben om de wc in te gaan. Met versnelde pas de gang door van de tweede verdieping. Was die gang altijd al zolang? Met een paar druppels op mijn voorhoofd haalde ik net op tijd de wc.
Opgelucht met een glimlach op mijn gezicht en de zweetdruppels van mijn voorhoofd afvegend, wilde ik het slot van de wc open draaien. Ik hoorde een afschuwelijke krak en duwde bijna mijn duim uit de kom. Ik kreeg het slot niet meer open. In korte tijd was mijn gehele voorhoofd bedekt met druppeltjes. Mijn glimlach was verdwenen en verbouwereerd probeerde ik het slot mijn wil op te leggen. Open! Geen duimbreedte gaf het slot toe. Naast de zweetdruppels voelde ik nu ook mijn hart sneller kloppen.
Een lichte paniek bekroop mij. Akelig benauwd kreeg ik het op de amper 1 vierkante meter. Tevergeefs duwde ik tegen de hardnekkige deur. Niets. Ik greep mijn telefoon en belde mijn assistente. Geen gehoor. Alleen in het pand.
Na enige minuten hoorde ik gelukkig mijn tactisch manager zich met eenzelfde versnelde pas naar de toilet lopen. In korte tijd kwam hulp aangesteld van diverse dames. Geluid van sleutels, schroevendraaiers en gebonk achter de dichte deur. Volgens mij ook ingehouden gegniffel….
Ondanks alle kunde en wijsheid van de dames bleef de deur hermetisch gesloten. Alhoewel mijn vertrouwen in de medewerkers groot is opperde ik om maar een slotenmaker te bellen. Gelukkig was deze snel ter plaatsen en kon de deur open worden gemaakt door de scharnieren te forceren.
De deur ging verkeerd om open en een team van medewerkers stonden met een grote smile op mij op te wachten. Mijn boodschap: “neem altijd een telefoon mee naar het toilet”.
Met bezwete rug kon ik uiteindelijk wel de vergadering openen.
Han van de Steeg
