07/03/2026
Voor het broedseizoen (of in ieder geval de periode die de mens daar aan hangt) van start gaat moest er nog even een controlerondje gedaan worden in een bosperceel en het één en ander aan Amerikaanse Vogelkers gemaaid worden.
De geschiedenis in het kort: dit was ooit een bos waar niet doorheen te komen was en daarnaast stonden er een stel zogenaamde 'widow makers' in. Vrijwel alle dode en slechte bomen zijn verwijderd en dat leverde naast 40 kuub kachelhout licht en ruimte op in het perceel. Het idee daarachter is dat er een zichzelf regenererend bos ontstaat met zo min mogelijk mengeling van de mens.
De Amerikaanse Vogelkers was de eerste die haar kans schoon zag en hoewel het om een invasieve exoot gaat leven we in dit perceel met deze boom in plaats van die met alle macht te bestrijden. Inmiddels groeien er ook al wat jonge sparretjes, dennen en er staat zelfs hier en daar een klein eikje tussen.
Bos, natuur. Dat is hier de kern en een mooi voorbeeld van niet blind alles wegzagen is de dode Amerikaanse Vogelkers op de foto's die nu dienst doet als holenboom. Er staan op het perceel nog een aantal dode restanten grove den en ook die doen dienst als holenboom.
Er is geen mooier werk dan zaagwerk, maar hier en daar bewust NIET zagen is in sommige gevallen gewoon nóg mooier. Niet alleen de holenbomen, maar ook omgevallen grove den op de foto blijft als dood staand hout zo nog een tijdje hangen. De kans is groot dat de top er uit breekt en hij alsnog op de grond komt, maar tot die tijd is hij een thuis voor heel veel insecten.
