16/02/2026
Sa bawat bahay na aking pinapasukan bilang isang electrician,
hindi lamang mga linya ng kuryente ang aking inaayos.
Ako rin ay nagiging saksi sa mga kuwento ng buhay—
mga sugat na hindi makikita sa pader,
kundi sa puso ng mga naninirahan dito.
Ang bahay na ito, bago pa man tupukin ng apoy ang mga kahoy at bubong,
ay nauna nang mawalan ng pinakamatibay nitong ilaw:
ang ilaw na hindi nagmumula sa bombilya,
kundi sa taong nagbibigay-init sa bawat hapag
at lakas sa bawat umaga.
Nang siya’y pumanaw,
pumasok ang isang uri ng dilim
na walang anumang wattage ang kayang pantayan.
At tila hindi pa sapat ang dalamhati,
makalipas lamang ang ilang buwan,
dumating ang apoy—
kumain sa mga pader
at sa mga alaala.
Ang unang pagkawala ay nag-iwan ng anino,
at ang sumunod na sunog
ang tuluyang nagpatay sa mga ilaw ng tahanan.
Ito ay isang dilim
na hindi maitatama sa simpleng pagpitik ng switch.
Ngunit sa kabila nito,
may mga pamilyang pinipiling bumangon sa gitna ng pagkawasak.
May mga taong pinipiling magsindi ng ilaw
kahit paulit-ulit silang sinusubok ng tadhana.
Naging bahagi ako ng prosesong ito ng muling pagsindi.
Sa bawat kable na aking inilatag,
tila ako’y naghahabi ng bagong ugat ng liwanag
sa loob ng tahanan.
Sa bawat load computation,
aking siniguro ang balanse ng daloy—
walang labis at walang kulang.
Inayos ko ang grounding at breaker protection,
sapagkat ang liwanag na ibinabalik
ay kailangang hindi lamang maliwanag,
kundi ligtas at matatag.
Sa pagtatapos ng gawain,
ang bawat linya ay muling na-energized.
Ang mga ilaw ay hindi na lamang nagbibigay-liwanag sa mga silid,
kundi nagsisilbing paalala
na may buhay pagkatapos ng abo.
Ang mga outlet ay handang magsuplay ng bagong simula—
mga kagamitang magbibigay-init sa malamig na gabi
at ginhawa sa bawat umaga.
Ang aircon at water heater,
na may kanya-kanyang linya at proteksiyon,
ay sumasagisag sa isang tahanang
mas matibay at mas handa sa hinaharap kaysa dati.
Hindi kayang ibalik ng kuryente ang mga nawala.
Hindi rin mabubura ng bagong wiring
ang mga alaala ng apoy at pagkawala.
Subalit sa bawat pagsindi ng ilaw,
may tahimik ngunit makapangyarihang mensahe:
na ang dilim, gaano man katagal,
ay hindi permanente;
at ang liwanag, kapag pinili mong ibalik,
ay laging may paraan upang muling sumiklab.
Bilang isang electrician,
hindi lamang ako nagbabalik ng kuryente sa isang bahay.
Nakatulong akong magbalik ng pag-asa sa isang pamilya.
At sa bawat tahanang muling nagliliwanag,
may mga pusong muling natututong
maniwala sa bukas.