05/12/2024
อย่ารู้สึกผิดถ้าไม่รักพ่อแม่
แต่จะแย่มาก
ถ้าไม่คิดตอบแทนบุญคุณพวกท่านเลย
ก่อนอื่นให้มองตามจริงว่า
‘ความรู้สึก’ เป็นสิ่งที่ ‘บังคับไม่ได้’ !
ถ้าตัดคำว่าพ่อ ตัดคำว่าแม่ออกไป
เหลือแต่ความกระทบกระทั่งระหว่างคนกับคน
ก็อย่าแปลกใจถ้าจะมีอารมณ์ต่อกัน
เป็นความขัดเคืองบ้าง ความโกรธบ้าง
ความแหนงหน่ายไม่อยากรักบ้าง
หรือกระทั่งความชิงชัง รังเกียจเดียดฉันท์บ้าง
อย่าเค้นใจให้รักพ่อแม่
เพราะจะเหนื่อยเปล่า และยิ่งทรมานใจขึ้น
แต่ ‘เข้าใจ’ เพื่อ ‘เห็นค่า’ พ่อแม่
แล้ววันหนึ่งจะเข้าถึง ‘ความรู้สึกที่ถูกต้อง’
เป็นสุขที่ได้เป็นมนุษย์เต็มตัว สมเกียรติภูมิกัน
. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
สำหรับคนที่เกลียดพ่อแม่
แค่มีแก่ใจทำความเข้าใจที่มาที่ไปของพ่อแม่
ให้อภัยในความร้ายกาจของพวกท่านได้
ก็นับว่าปรับใจเข้ากับความประเสริฐแบบมนุษย์
อันเป็นธาตุแท้ของคุณได้แล้ว
พี่อยากให้น้องเห็นว่า
พ่อแม่ของเราก็เป็นมนุษย์ธรรมดา
มนุษย์ธรรมดาต้องติดอยู่กับอะไรอย่างหนึ่ง
ที่เป็นเรื่องของอารมณ์และความยึดติด
เมื่อเห็นความจริงนี้ได้
ก็ให้อภัยได้ ไม่ถือสาได้
ขอให้มองด้วยว่าเราจะเป็นทุกข์กับกรณีนี้เพียงใด
ก็ขึ้นอยู่กับความถือสาของเราเป็นสำคัญ
. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
หาค่าของชีวิตให้เจอ
แล้วคุณจะได้ตระหนักว่า
คุณมีชีวิตขึ้นมาหาค่าของชีวิตไม่ได้
ถ้าปราศจากพ่อแม่
เมื่อเห็นค่าของพ่อแม่
แต่ยังนึกไม่ออกว่าจะตอบแทนอย่างไร
อย่างน้อยก็รู้จักความหมายของคำว่า "กตัญญู" ให้ได้ก่อน
ความกตัญญู เป็นอาการของใจ
ที่มีความสามารถ ‘รู้คุณคน’
ทราบว่าใครมีอุปการคุณต่อเราไว้อย่างไร
กล่าวโดยย่นย่อที่สุดคือ
นึกออก บอกถูก
และทำไว้ในใจว่าผู้นั้นผู้นี้
มีบุญคุณกับเราไว้เมื่อครั้งไหน
ถ้ากตัญญูเป็น ก็เหมือนจุดพลุ
จุดชนวนให้เกิด "กตเวที" ตามมาเอง
เพราะความมีใจสูงของมนุษย์
ย่อมเกิดแรงดันให้อยากตอบแทนคุณ
โดยไม่ต้องมีใครเอาหอกดาบมาบังคับ
. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
สิ่งที่เรา ‘ควรถือสา’ นั้น
สำคัญที่สุดคือ บาปบุญของตัวเอง
อย่างไรพวกท่านก็ให้เราเกิดมา
ในช่วงที่มนุษย์มีสิทธิ์เข้าถึงนิพพาน
นับว่าพวกท่านมีบุญคุณล้นพ้น
เกินกว่าความน่าถือสาใดๆ
หากยึดไว้อย่างนี้ในใจนะครับ
น้องจะเกิดความรู้สึกขึ้นมาเองว่า
ทุกข์เพราะถูกกระทบกระทั่งจากพ่อแม่นั้น
คือทุกข์ที่นำใจเราออกจากความอยากเกิด
อย่างไม่รู้ว่าจะต้องมาเจออะไรบ้างได้จริงๆ
ซึ่งก็นี่แหละ
แรงผลักให้อยากเข้าถึงนิพพานนะ!
